Levensverhalen (pagina 1717)

Hoeveel kan een mens hebben?? Ik ga kapot van binnen, niemand die het ziet. Het enkele lichtpuntje in mijn leven is verdwenen en ik kijk alleen nog maar in een diep zwart gat. Waarom zou ik mijn bed nog uit komen? Waarom zou ik nog gaan werken of studeren? Waarom adem ik nog? Waarom nog??? Wat doet het leven er toe als je niemand hebt om het mee te delen? Mijn passie is weg, mijn geloof en hoop en liefde verdwenen. Alles gaat kapot, alles IS kapot. Ik zie geen leven meer...

Hej Ik ben een meisje van 16 jaar..En ik denk er over na omzelfmoord te plegen!

Ik ben geadopteerd.. en kwam dus in een (adoptie) gezin terecht. Het voelde wel als mijn echte ouders maar niet helemaal. Op de lagere school was ik altijd anders! druk,speels,vrolijk,raar!! vaak werdt ik gezien als het :domme gekke kind! Toen ik naar middelbaar ging .. was het een ramp! ik werd uitgescholden voor chinees ! En lelijk ! ze sloten me buiten, en deden de naarste dingen! ze hebben me bij de keel gedrukt.. en altijd ALTIJD zoo racistisch! dat duurde zo 3 jaar!! Ik werd heel onzeker maar het enige wat ik nog had was: mijn vriendinnen en turnen! Mijn vriendinnen zaten op havo en dat is zoo ander s als op vmbo! Ik turnde op hoog niveau tot mijn blessure (knie) Ik zou nooit meer zo veel mogen en kunnen turnen ik kon het vergeten! ik werd depressief en ook agressief thuis..! Waardoorik mijn vriendinnen verloor.. Op eens had ik niets meer..! En thuis ,opschool ging het steeds slechter. Het was zelfs zo erg dat ik uit huisgeplaatst werd bij mijn tante .. het was een erge tijd! ik was alleen niemand die me kon helpen,steunen! Ik heb anderen vriendinnen die het voor een deel snappen maar ook zo veel niet he.. Ze geven mij geen voldoening aan het gevoel wat ze geven ,, de aandacht! Al snel zag ik ook mijn ouders niet meer als *echte* ouder,, het leek alsof ik los van de wereld stond! Bij mij tante kon ik ook niet langer dan een half jaar blijven,,dat wau ze niet (logies) En aldus ben ik sints kort naar Amsterdam verhuist ..pleeg gezin! Wat daar voor af ging ging zo: ik zat al een tijd bij Ggz voor een soort gezins therapie.. en praten over hoe ik weer thuis kan komen wonen.. ! maar dat hielp niks..! En ze moesten iets doen.. er werdt besloten dat ik opgenomen moest wordeN (nou, lekker net 5 maanden voor je examens) Gelukkig is dat toch veranderd! en heb ik een test moeten doen en was ik gewoon 100% oke! (da moest jj ff weten ;-) Maar mijn ouders scholden me altijd uit, en verklaarde MIJ als gek! Ze deden zo schijnheilig en heel de fam. keek me niet meer aan!

Nu woon ik dus sints kort in a dam.. En nog gaat het niet goed! Je merkt toch dat de beschadigingen dieper zitten dan je dacht.. Hoe ik reageer.. altijd nog vijandeig wantrouwig.. zo heb ik dat altijd moeten doen! Toch merk ik dat ik nu verder groei in mijn ontwikkeling,, omdat nu pas het verdriet en pijn er uitkomt nu krijg ik ruimte om in te zien wat ik heb mee gemaakt en besef van gevoellens! Dat doet me pijn! ik dacht nog wel dat ik het ergste al heb gehad.. maar in deze verwerkingen voel ik me alleen en eerlijk gezegt ben ik dat ook! Het ergste is dat de buiten wereld niet begreep miss ook n iet kon begrijpen hoe ik me voelde en wat er gaande was! Als iemand een ziekte heeft begrijpen ze dat maar zoiets hoeleg je dit uit..?ik bedoel Ik wil mijn echte ouders zien in zuid korea .. ik voel me hier in dit land niet eens thuis! het is toch een bepaalde temprament wat je hebt.. en wat nou als je dat bij niemand terug kan vinden?
Het verveelende is dat: het ook in dit pleeg gezin niet goed gaat! Ik kan nergens meer tegen .. altijd heb ik schuld gehad .. dat het door mij komt dat de fam. uitelkaar gevallen is .. mijn leven was mijn schuld zeiden ze) dus als hier ook maar een klein ding om schuld gaat voel ik meteen ALLES weer..! als of ik in het verleden leef..!

Ik weet niet wat ik nu moet doen, Met school niet welke opleiding, waar ik nu wil wonen! ik zou graag in een normaal gezin willen leven.. niet bij 2 vrouwen!

Ook met leeftijds genoten gaat hetniet lekker.. Ik voel me vaak te slecht! en ze zijn zo oppervlakkig ..! ik kan geen lol maken! ik weet niet meer wie ik ben, wat ik moet doen! Ik hou niet van mezelf , dus hoe kan ik ooit van anderen mensen houden?

Ik weet niet of dit er mee te maken heeft ..want nooit niemand begreep waarom het slecht in mijn vorige gezin ging. Ik heb het eerlijk gezegt nog nooit tegen iemand verteld! Maar toeni k jong as ik weet niet precies meer hoe oud deed mijn broer sexueele dingen met me. Ik begreep zeg maar later dat dat fout was maar hij was ouder als mij! veel..! ook nu met lichamelijk contact dat kan ik echt niet hebben! Als ik deze 2 vrouwtjes zo klef zie doen iriteer ik me er aan en voel ik me ongemakkelijk.. lesbie s! dat is zo intimiderent .. hoe hoe je dat ook typt!

Waarom ik nu echt zelfmoord zou willen plegen is omdat: ik altijd hoop heb gehad ,altijd gedroomt op een goede toekomst! en altijd heb ik teleurstelkllingen mee gemaakt! Op een gegevemoment hoop je niet meer.. De kleine dingen hoe voeld het nou om een moeder te hebben geborgenheid .. vertrouwen! niet bang hoeft te zijn dat mensen je weg doen. niet goed genoeg bent! gewoon jezelf zijn.,, zou dat nog ooit gaan..??

Ik heb altijd voor de waarheid gevochten.. mensen die vals tegen je zijn liegen!! ik vraag me vaak af van: hoe komt het dat ik in die periode s nog leef? wat heeft mij er door heen geholpen? ik had werkelijk waar niets meer! alleen mezelf! waar ik nog niet eens van hield..!

alleen ben ik bang omzelfmoord te plegen.. ik ben bang dat ik ergens slecht te recht kom. Je weet toch? dat geesten ooit rond dwalen dat wil ik niet.. ik wil dan opnieuw geboren worden!! Ik ben bang voor de lichamelijke pijn.. als jij bijv. jezelf ophangt! terwijl ik al 10000x meer pijn heb meegemaakt..!

Ik weet gewoon niet meer wat ik met mn leven moet.. ik heb dromen die nooit uit zullen komen. als je dat al weet .. ik ga er niet weer op hopen en voor vechten. en dan terug vallen! Alsof je niks anders meer kent.. dan zo te leven? ik voel me gewoon heel k*T + DOELLOOSS!!

Waar leef ik dan nog voor..? Kijk je leert er wel altijd van , en je word wijzer, sterker maar alles met pijn!

Ik ben jaloers op mensen die een fijn gezin hebben tevreden zijn met wat ze hebben.!

hallo.
ik ben 15 jaar en ik ben sinds me 12e al 6 keer verkracht, ik wil nu heel graag dood.. ik hbe al heel vaak in me polsen gesneden. maa ik durf niet verder tegaan
als je kijkt naar alles eromheen is dat heel veel
help mij.
wie weet wat ik moet doen ?
xxx

ik was op de meid van em dromen maar toen kwam op een dag haar ex voorbij ze besloot hem te nemen terwijl wij hadden ik had alles voor de over en sinds dan ben ik anders van normaal kind op school tot het doelwit van iedereen ik ben hierdoor heel kwestbaar geworden en al die problemen worden telkens erger ik kan alles niet meer aan school alles het zet me zo onder druk ik ben hier door al me liefde voor leven kwyt altijd gepest worden en zelf me zusjes willen me niet meer ze zeiden ga tog dood eikel en ik weet waarneer ze het menen ik kan alles niet meer aan GVD wrom ben iok het als God egt bestond wrom al deze ellende als dit lot is dan zal de toekomst niet veel goeds brengen voor me door alles dit zakken me cijfers plz help me ik weet het allemaal niet meer

ik zou graag kijken of ik hier alles kwijt kant de rede is op school wordt ik vaak gepest uitgescholden en ik kan alles niet aan niemand schijnt om me te geven iedereen ziet me als een grap ik kan alles niet meer aan me vrienden proberen te helpen maar niemand kruipt een sin mijn vel hoe ik me voel en hoe ik reageer op alles ik ben de lust door school en iedereen er om heen verloren

Ik ben talentloos en kan niks , er staat doe je ding , maar als ik niks kan gaat dat niet , heb geen vrienden helemaal niks dus helemaal niks om voor te leven, maar te laf om mezelf van kant te maken.

hallo,

ik ben te dik en ik baal der van en als ik wil afvallen en ik moet boodschappen doen voor mijn moeder in de supermarkt en ik zie iets lekkers en ik wil het niet dan hoor ik een engeltje en een duiveltje en die duiveltje overtuigd mij altijd en dan heb ik het op en dan heb ik spijt en dat heb ik steeds en dan heb ik het tegen mijn ouders gezegt en dan krijg ik weer ruzie met mijn ouders en die zeggen dat ik moet afvallen maar ik wil dat niet en daarom wil ik zelfmoord plegen

Iemand heeft myn leven gesloopt,mijn zelfvertrouwen,alles waar ik in geloofde is weg.
Ik ben al zeker 2 jaar een wrak,wat ik ook doe of probeer,mijn leven is doodgebloed.
Soms weet ik niet wat erger is,het feit dat ik in een rolstoel ben terecht gekomen,wat jaartjes geleden of het feit dat ik ben gebruikt door iemand die over mijn rug naar Nederland is gekomen en mij vervolgens heeft laten zitten met kind.
Mij totaal heeft gesloopt met valse beschuldigingen en valse roddels.Ik weet het niet.
ik heb niemand meer,geen mensen meer om mij heen,op mijn famillie na........
ik wil niet meer hoeven voelen,ik wil niet meer lijden,ik wil niet meer slecht slapen.mijn geheugen laat me in de steek,mijn lichaam wil niet meer,mijn geest ook niet.
Het enige waar ik 24 urr per dag aan denk is de DOOD en hoe ik het moet uitvoeren,de beste manier,het minst pijnlijk.Ik heb al afscheidsbrieven geschreven en eentje aan diegene die mijn leven heeft gesloopt om er zelf beter van te worden.
ik kan het gewoon niet meer aan en misschien is dat zwak,heel zwak....ik leef toch al niet meer eerlijk gezegd..ik leef mer op de automatische piloot.

mijn leven is al niet wat je zegt van: joepie! Ben vanaf groep 3 van de basisschool gepest, want ik was te lief voor anderen, ik wou iedereen te vriend houden, ik was te lief om er tegen in te gaan, op het voorgezet onderwijs werd het erg, gewelddadig, mijn broer is op zijn 15 de uit huis gehaald, ik was toen 11, hij heeft het asperger syndroom en heeft daardoor een oudere vrouw verkracht en bijna vermoord, ik werd er mee gepest, nog steeds ben ik het zusje van... 7 jaar later hoor ik nog steeds: he omaverkrachter, ik kan er niks aan doen dat hij dat deed, en hy zelf ook niet, op het voortgezet onderwijs werd ik elke week wel in elkaar geslagen, gepsuugd, bedreigd, opgewacht, uitgescholden, genegeerd, belachelijk gemaakt, spulkllen werden afgepakt, gestolen of vernield, toen begon ik aan de spw opleiding, het gin goed, ik kreeg vriendinnen, na een poosje begon ik verhalen te verzinnen, ik zou kanker hebben gehad, en ik zou abortus hebben gepleegd, ik leefde me in in deze leugens, en heb ze aan vriendinnen verteld en opgehangen, nu ze eruit zijn gekomen een dikke maand terug,ze waren boos, ok logisch ! snap ik en ik heb spijt alleen zeggen ze dat het me toch niks boeit en doet, ik ben een gevoelloos persoon volgens hun, heb net intake gehad bij de GGZ, voelde goed, vriendinenn zeiden dat ze me niet zouden laten zaken, den ze wel omdat ze alle roddels die nie vrij komen geloven en my niet meer, de oorzaak ligt van die verzonnen verhalen liggen waarschijnlijk voor t grootste deel by het pestem. niemand zag me ooit staan, ze losten de pesterijen op maar ze vroegen nooit naar hoe ik me voelde, nooit! ik wou dat iemand me zag staan, door die verhalen zagen ze me staan, kreeg ik waardering, terwijl het niet een snodig was, jahwel eigenlijk wel, ik wil gerespecteerd worden, maar nu wil het niet meer,

Het gaat niet
Het lukt niet
Alles wat ik probeer gaat niet
En het is MIJN eigen schuld
Als ik mn problemen niet kan fixen
gaat t nooit lukken
Als ik wist hoe ik mn leven kon reseten
Deed ik t gister nog
Maar zelfs dat kan/durf ik niet
KUT