Levensverhalen (pagina 1702)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ff een verhaaltje.

Als ik een probleem vertel heb ik het gevoel dat ik lieg. Dat is niet zo. Maar hierdoor verbied ik mezelf om dingen te vertellen aan mn psig.. Ik denk wel aan zelfmoord maar weetje.. ik denk tog niet dat ik het durf.. Volgens mij wil ik gewoon aandacht.. Tenminste.. dat denk ik ! Mijn ouders vinden dat ik me gedraag als een Bordeline paciénte, maar omdat iik in de pubertijd zit weten ze dat niet. Mijn zus scheldschold me heel vaak uit .. (en niet dat ik daar zielig over wil doen)Maar het kwetst me natuurlijk wel ! Ze slaat me trouwens ookwel eens !! En als ik bijvoorbeeld iets op tafel heb liggen, smijt ze het weg! Ze is zo.., ja hoe zeg je dat? uhh.. zo...Dominant nouja iniedergeval.. ze denkt dat ze boven me staat, ik ga daar steeds in geloven maar volgens mij is mn zus zelf gewoon onzeker. Nu over mijn broer. Nou mijn vader is dus elke week op zn boot ( Werk ) En als ik dan hier met mn moeder ben en ik ben brutaal ofzo, dan word hij aggresief, hij slaat me en hij kneep me laatst in mn keel met 2 handen. Als ik bijvoorbeeld: ''Debiel'' zeg dan word ie al boos. Hij wil me opvoeden ofzo ! Mijn vader is zelf verslaaft aan wiet en codéíne en nu moet hij naar een afkickcliniek en ook naar een psigiater ( of hoe je dat ook maar schrijft) Mijn vader heeft het zelf ook moeilijk !! (Heel veel problemen vroeger bijv.: Misbruikt door pedofile, Moeder pleegt zelfmoord, hij moest naar een internaat want zn moeder die deed steeds zelfmoordpogingen, daar vaak in elkaar geramt door grote jongens van 16 (hij was 9) Dus die heeft het ook niet makkelijk. En ik wil niet zeggen dat ie verschrikkelijk is ! Hij is zo lief ! serieus.. Hij heeft alleen problemen. Mijn moeder naja die heeft niet zoveel problemen, oh ja tog wel ! Dat ben ik .. Althans dat zegt ze... Misschien klopt dat wel want ik scheld dr elke dag wel een keer uit voor bijv: Kut wijf. Kanker hoer. Ga dood aan kanker. Ik haat je. Het is verschrikkelijk dat ik dat doe, dan kan je wel zeggen stop er dan mee.. maar er gaat dan een woede door me heen. Mijn vader en moeder hebben vaak ruzie , maar ze houden heel veel van elkaar ! Dus ze gaan niet scheiden ! En daar heb ik alle vertrouwen in ! Maar het botst tog echt tussen mijn zus en mij. Ik haat haar gewoon. En dat is niet zomaar ff gezegt.. het is echt zo !! Door die ruzie's kan mijn moeder het niet meer aan. Daardoor word mn vader boos op mn moeder en mn broer word weer boos op mij omdat mn vader boos op mn moeder is. ( Ja ingewikkeld=p) Dat veroorzaakt vaak ruzie's ! En dan voel ik me ook zo ellendig ! Ik denk dan wel aan zelfmoord maar doe het tog nooit. Ik sneed mezelf wel, mijn hele armen zijn wit van de littekens. Ik doe het niet meer... Ik heb er heel vaak zin in maar doe het niet. Ik sla mezelf meestal recht in mn gezicht of sla keihard tegen de muur aan, dat soort dingen. Ik heb ook een minderwaardigheidscomplex ! Ik ben dik, en dat ben ik al mijn hele leven, maar daar wil ik het liever niet over hebben. Door dat ben ik erg onzeker. Ik durf niet een nieuwe ketting om te doen op school terwijl die tog super hip is ! Ik denk dan dat die meisjes me dan uitlachen. Want ik voel alsof ik te min ben om die ketting op school te dragen. Op straat word ik ook vaak uitgescholden. En ik vind mezelf ook niet mooi, maar dat verandert wel een beetje. Van buiten zie ik eruit als een vrolijk open meisje, maar van binnen voel ik een leegte een leegte van een warm en liefdevol gezin. Niet dat mijn ouders me geen liefde geven hoor. Iedereen denkt dat het weer goed met me gaat, maar echt diep van binnen voel ik me verdrietig. Of ja? Hoe noem je dat? Beetje gevoelloos. Alsof ik niet mag zeggen wat ik voel en dat ik dan zal overdrijven ! Heel raar dat gevoel ! Ik zou gewoon willen dat iedereen om me geeft en dat ze heel lief voor me doen. Aandacht. En tog is dit niet fake ! En nog iets: Ik voel me ouder dan ik ben. Mensen denken dat ik dom ben maar ik denk heel volwassen. He ja ! het voelt lekker om je gevoel ze even te uitte ! Dus nogmaals: Ik doe dit niet om te klagen of zielig te doen. En mensen, denk eerst even na voordat je iets geks gaat doen. Het klinkt heel dom, maar denk na ! Denk aan het licht puntje in je leven ! Voor mij is dat toneel. !! Ik zal nog wel een keer iets schrijven. Vind ik best wel lekker om alles van je af te typen.
Oh ! haha ik moest 20 minuten geleden in bed liggen ! Ik ga maar snel !!
Okee nouja veel PLEZIER de komende week. Jaaaaah jullie horen het goed ! PLEZIER !! (hihi) Wauwie =D dit voelt goed ! Oke ik spreek jullie !

Daaaaaag !! Groetjes.
Datum:
07-06-2006
Naam:
Ikke
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

Waarom?

Het begon allemaal toen mijn opa stierf in 1999, ik kon het maar niet begrijpen dat hij niet meer terug zou komen. Mijn ouders helemaal overstuur dus niemand die me hierbij heeft geholpen. Toen ik 13 was wilde ik samen met een vriend van me gaan winkelen in Breda, mijn moeder was hierop tegen en ik heb gezegd dat ik met een vriendin en haar moeder ging. Hij nam me mee naar een basketbal veldje buitenaf en heeft me verkracht.. Steun die ik had bij mij paard, maar ook zij heeft het leven gelaten. Twee dagen geleden is het uitgegaan met mijn vriend, mijn ouders willen niet met me praten omdat ik steeds chagerijnig ben.. Als ik dan 's avond op bed lig denk ik.. Waarom? Waarom zou ik nog verdergaan? Alles zit me toch tegen, en weinig kans dat het ooit beter zal worden.
Datum:
07-06-2006
Naam:
Kelly
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-brabant

zonder titel

Ik, als moeder. wel een idd geven wat er gebeurt wanneer je kind verdwijnt. Dat is gebeurt er dan, wanneer je kind zelfmoord speelt, je kind en jij verdwijnt.

Mijn meisje is jong, nu acht jaar.
Zo jong dat ze niet eens alleen verder mag gaan dan de straat verder weg. Het is een mooi meisje, blond en groen/blauwe en grijze ogen. Ik vertel dit niet om jullie mee te krijgen..ze heeft nou eenmaal maffe ogen.

Mijn meisje, zo ontzettend mooi. Ik zou direct dood willen voor zij gaat.
Ik hoop toch echt dat mijn meisje in ieder geval met me praat voordat ze een andere keuze maakt
Datum:
06-06-2006
Naam:
judith
Leeftijd:
32
Provincie:
Noord-brabant

Ik wil dood...

Hallo allemaal,

Ik ben een jongen nu 23, het onderstaande is tussen mijn 9e en 13e gebeurd. In de volgende topic wil ik in delen vertellen wat mij op zelfmoordgedachten heeft gebracht, kortgezecht waarom ik DOOD wil.

Ten eerste werd ik op school nooit serieus genomen.
Ook werd ik veel gepest, dat is iets wat je niet in je koude kleren gaat zitten, dat zit diep heel diep.

Ook heb ik veel NEP vrienden gehad die er alleen waren als ze me nodig hadden, en slechts 1 echte vriend dit alles liep tussen mijn 9e en 13e levensjaar. Nu ben ik 23.

Rapportcyfers waren nooit hogen dan een 6.5 (soms een 7+), ook al deed ik mijn uiterste best een 8 of 9 te halen.
En dan komt er nog een chronische ziekte bij.



Ik heb al verschillende zelfmoordpogingen gedaan, maar deze mislukten.
Op een gegeven moment zij zelfs mijn beste echte vriend dat ik het maar moest doen (zelfmoord plegen).

Vanaf dat moment sprong er iets en heb ik de volgende zelfmoordpogingen gedaan:

1. Mijn polsen doorsnijden, heb veel bloed verloren maar verder niets binnen 1 dag weer volledig hersteld op snijlekken na. (mislukt)

2. In het bijzijn van me beste vriend heb ik geprobeerd me te electrocuteren, echter greep hij net op tijd in. (weer mislukt)

3. Een betontegel gezocht en deze om mijn BENEN GEBONDEN en toen ben ik in een kanaal gesprongen, echter een te slap touw, deze brak dus.
Gevolgen natte kleding en weer wat uit te leggen aan mijn beste vriend.
(weer mislukt)

4. Met een luchtbugs diverse keren op mezelf geschoten, veelvoudig zonder te kijken schoot ik in mijn BENEN, rug, armen, buik, nek en hartstreek, even dacht ik het lukt want ik werd duizelig en begon te beven en er kwam bloed uit mijn mond, echter was ook dit niet gelukt.
(weer mislukt)

Nadat poging 4 ook mislukt was dacht ik is dit wel de weg, ik was toen een 13 jarige jongen, mijn enige vriend zij ik wil je helpen over de problemen heen te komen. De hele zomer ging het goed, we zijn samen naar Circuit Park Zandvoort gegaan voor een racedag.

Echter na de zomer ging hij onverwachts verhuizen, hij zij als je me nodig hebt kun je bellen, echter toen ik hem nodig had kreeg ik op zijn nummer een afsluittoon, ik stond er toen dus echt alleen voor.

MIJN POGINGEN GINGEN VERDER:

5. Ik heb een zo hoog mogelijk gebouw opgezocht. Ik dacht dit moet het zijn een 14 verdiepingen tellend gebouw, uiteraard met de trap naar boven gegaan zodat ik extra moe boven aankom, dan heb je minder kracht over, ik heb minstens een uur op de rand gestaan.
Zal ik springen? Doet het pijn, of breek ik alleen me BENEN?
Wederom dacht ik zal ik springen? Of toch niet?
Uit eindelijk wilde ik springen het is en was de enigste oplossing.
Ik wil niet meer, ik heb alle moed die ik had bij elkaar gehaald en ben over de veiligheidswal geklomen, toen stond ik daar twee stappen verwijderd van de diepte. Wederom dacht ik zal ik het doen?
Op het moment dat ik wilde springen dacht ik, ik ben nu een 13 jarige jongen (bijna 14) en heb een leven voor me, wil ik dit echt????

JA zei me gevoel SPRING, maar NEE zei me geweten JE KAN ZO VEEL BEREIKEN.

Uiteindelijk ben ik niet van dat gebouw gesprongen, ik dacht nadat ik beneden stond je bent nu 13 en je moet verder.
Het ging een tijdje goed om precies te zijn 2 maanden.
Alles zat mee, tot december 1996.

Ik moest voor de zoveelste maal voor een lichtbehandeling naar het ziekenhuis dat ik dacht, komt hier nooit een einde aan? (ik was toen 13 jaar en 10 maanden oud) het was januari 1997


Er sprong wederom wat waardoor ik aan zelfmoord dacht. Ik heb wederom diverse dingen geprobeerd.

1. Mezelf in mijn hartstreek steken, jammer genoeg kwam ik niet door mijn ribben heen, te zacht gestoken en te ondiep. Dus alleen een vleeswond.

2. Ik ben op het (ex) station Lisse bij een wissel op de rails gaan liggen, in de hoop volledig in stukken gereden te worden door de sneltrein Haarlem - Leiden, zoals het al zo vaak is misgegaan koos ik dit keer het verkeerde baanvak.
Die trein ging niet over me heen maar langs me heen en schampte me, alleen een paar snijwonden aan mijn ARMEN en BENEN.

3. Ook heb ik geprobeerd mezelf in een dierentuin op te sluiten in de buurt van een leeuwenkooi, in de hoop hier 's avonds na sluitingstijd nog te zijn om met behulp van meegenomen gereedschap in de leeuwenkoop te komen. Uiteraard met het doel verscheurd te worden door een leeuw, bijna gelukt want er kwam een bewaker waardoor ik moest afhaken. Alleen een diepe vleeswond in mijn arm.

Het is 28-02-1997, ik wordt over 6 dagen 14 jaar en nog steeds wil ik dood. Inmiddels maakt het niet uit of ik moet lijden of niet als ik maar sterf, vrijwel zeker is dat het via een lijdensweg zal gaan.

Meer in mijn dagboek op het forum...


DIT IS WAAR GEBEURD...
Datum:
06-06-2006
Naam:
Anoniem E
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

problems,

Ik kan het niet meer aan, ik heb geen vrienden in mijn klas, ookal doen er vele aardig tegen mij, het voelt niet als vrienden. In andere klassen heb ik wel vrienden, maar die vragen soms ook waarom ik niet bij hun sta, en dan realizeer ik me dat ze me niet leuk vinden.
Met mensen die ik van het internet ken probeer ik afspraken te maken om naar hun te komen, dus om weg te lopen.
Ik heb vaak problemen , bijvoorbeeld met groeps opdrachten in twee tallen. Niemand wil dan met mij.
Ik ben ook redelijk mollig. En voel me onzeker. Ik heb vaak verdriet, maar uit dat niet , omdat ik gewend ben dat niet te doen. Ik zei dat vaak in mezelf, kom op je kan het..
Ik probeer nu steeds meer dingen zelfstandig te doen.
Ik zie vaak tegen dingen op. En ga me dan heel rot voelen.

Ik ben ook redelijk verlegen. Ik niet zo vaak contact met anderen dan andere leerlingen uit mn klas.
Vroeger was dat wel. Ik had een hele grote vrienden kring, maar nu is dat verandert, en ik weet echt niet hoe..

Hopelijk kan iemand me er mee helpen
Alsjeblieft help me ermee, stuur me e-mails hoe ik dit kan verkomen.

Ik heb mezelf soms gedwongen tot zelfmoord, maar durfde het niet. Bijvoorbeeld van de trap springen..
Ik zit er over te denken om weg te lopen.
Maar ik weet nog niet waar ik heen kan.
Ik zit erook over te denken om enge pillen te slikken.

Ligt dit aan mijn hormonen? Ik weet het niet.. Ik weet wel dat ik me heel erg ongelukkig voel.

Groetjes
Datum:
06-06-2006
Naam:
-
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Life sucks

Ik kan echt niemand meer vertrouwen
ik ben echt helemaal kapot van alles
mun ouders gingen op me 8ste scheiden
ruzie in allebei de families
4 x verhuisd
vrienden kwijt geraakt
op me 12de me opa,tante,oom gestorven aan kanker, waarom niet ik ?
Ik hield zoveel van hun
toen kreeg ik al gedachten om mezelf op te hange of slaappille te pakke
op me 14de kreeg ik een leuke vriendin dacht ik
hele levensverhaal verteld. ik dacht dat ik haar kon vertrouwen maar ze ging vreemd en achter de webcam de hoer spelen en omdat ik zoveel om haar gaf liet ik het toe of toelaten, dan zei ze sorry en dan was het weer goed
nu heb ik een hele lieve vriendin
maar het gaat weer fout
ik kan niemand meer vertrouwen echt heel irritant als dit uitgaat dan ga ik uit
dan wil er niet meer zijn
het is te erg om iemand kwijt te raken
ik wil gewoon nooit geen pijn meer
Michel, 15
Datum:
06-06-2006
Naam:
Michel
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

heb geen zin meer in het leven

H0oiii ik ben een meisje van 14 jaar en ik heb geen zin meer in mijn leven ik doe alles verkeerd en mijn vriend denk heel de tijd da ik vreemt ga of zo maar dat is helemaal niet zo ik wil hem dat duidelijk maken aleen dan word het aleen maar erger ik hou van hem aleen zo heb ik er geen zin meer in daarom wil ik zelfmoord plegen Kus da meisje van 14
Datum:
06-06-2006
Naam:
een meisje van 14
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Help!!!

Ik snij sinds een maand in mijn armen en benen. Ik merk dat ik steeds dieper snij en het meer opvalt bij gym op school. Twee meisjes uit mijn klas weten er al van omdat ik meestal erg vrolijk ben en het viel hen op dat ik de laatste tijd dat niet meer ben. Toen heb ik het ze huilend vertelt. Ik wil wel stoppen met mezelf pijn doen maar het lukt gewoon niet! Ik weet niet wat ik zo stom vind aan mijn leven. Ik heb niks te klagen. Toch voel ik me anders dan mijn vriende, de mensen die ik ken. Ik ben vast een fout van de natuur dat niet mocht bestaan. Meestal snij ik mezelf als ik iets vernederends doe of als iemand me niet aardig vind of als ik ruzie heb. Dan trek ik het mezelf heel erg aan.

Ben nergens goed in...
niemand houd van me...
ben lelijk...

samengevat: wilde dat ik nooit geboren was dan had ik ook geen gedachten over zelfmoord...
Datum:
05-06-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

Misbruikt

Vorig jaar ben ik voor een langere periode misbruikt.. heb het dit jaar voor het eerst aan mij vriend verteld.. na lang aandringen van hem.. daarna elke week ruzie erover.. problemen op school.. problemen thuis.. en nu uiteindelijk omda hij er niet mee kan leven is het ook nog uit met mijn vriend.. vriendinne heb ik ook al niet
Datum:
05-06-2006
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

Suicide :)

In tegenstelling tot iedereen op deze site heb ik niet zo'n zielig verhaal. Het gaat me juist allemaal wel lekker af. K heb een lieve vriendin, op school gaat het top, ontzettend veel vrienden waar ik goed mee op kan schieten en die voor me klaar staan, lieve ouders/broers/zussen etcetera.

Toch ben ik van plan om zsm zelfmoord te plegen. K heb geen idee waarom. Het leven is wat saai, kheb zin in een lange winterslap want ik ben chronisch vermoeid(nee.. kheb geen pfeijffer, maar kben gewoon 't leven moe), kben af en toe best depri en het idee om het leven na dit leven te verkennen trekt me wel aan.

Een keer of drie per dag wil ik zelfmoord plegen, ook als ik helemaal niet depri ben. Kzou trouwens geen reden kunnen bedenken waarom ik depri ben, dat is nu juist het vage ervan.

HG,
Freakiej
Datum:
05-06-2006
Naam:
Freakiej
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.