Levensverhalen (pagina 1632)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Zelfmoord?

Ik denk vaak na over zelfmoord; school is fucked up, me computer vol virusse zodat ik gekochte software, waar ik lang en hard voor gewerkt heb, mijn moeder haar vrije dag aan opofferde om te 200km te rijden verkloot is.
Soms is het zo dichtbij, dan weer erg ver weg.
dood.
zelfmoord.
Ik kan het niet.
Ik wil het.
Ik wil geen problemen meer.
Ik kan het mijn ouders niet aandoen, ze hebben erg weinig geld.
Op welke manier dan? Ik dacht al een paperclip in het stopcontact, als ik nat ben (dan ga je sneller dood). Voor een trein springe is zow lullig voor die gast die in de trein zit..........


Anoniempjuh
Datum:
22-09-2006
Naam:
Anoniempjuh
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

waarom

ik ben een meisje van 13.mijn ouders zijn uit elkaar en mijn vader heeft me vroeger 1 keer sexueel misbruikt en andere dingen.elke dag sijn mijn ouders nou moeder en stiefvader boos op me en me familie ziet me ook niet zitten,ik ben niet lelijk maar best knap en aardig maar ik heb nog nooit een vriendje gehad. ik zie het leven niet meer zitten warom doe ik dit nog.ik wil mensen absoluut niet aanmoedige om zelfmoord te plegen maar ik denk wel vaak hoe soude se sich voelen als i kdat wel doe eigen schuld.maar je kan het beste verder gaan en je proberen tegen te houden wat als het later beter word hoe slecht het nu ook lijkt?

Veel succes aan iedereen x ....
Datum:
22-09-2006
Naam:
....
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

niet meer mezelf

Toen ik opgroeide was bij mij alles koek en ei,tussen mijn ouders was alles prima en ook ik zat goed in mijn vel er werdt goed voor me gezorgt.In het jaar 1990 laarde ik mijn vriendin kennen (lan) bij haar was het precies andersom zij had geen makkelijke jeugd gehad,ik steunde haar graag bij haar problemen maar had het gevoel niet haar te kunnen begrijpen omdat ik dat soort problemen nooit heb mee gemaakt.Waardoor ik een heel onzeker gevoel kreeg,waar ik moeilijk mee om kon gaan.Dus als het dan uit de hand liep (ruzie)dan vluchte ik weer,hoe graag ik haar ook wilde helpen ik kon niet met dat gevoel omgaan hoe zij zich voelde terwijl ik alles van de positieve kant bekeek en ook altijd gedaan heb.Begin 1999 hadden we besloten samen een kind te nemen,ondanks het feit dat ik bang was(of het allemaal wel goed zou gaan)werd in 2000 onze dochter geboren,ik moest helaas voortijdig haar verlaten de spanningen waren zo hoog op gelopen en ik kon er niet mee over weg(waar ik al bang voor was)Ik ben boos weggegaan omdat naar mijn gevoel zij der best er niet voor gedaan heeft om onze relatie te redden en ik heb haar gesmeekt om toch iets te onder nemen maar het mocht niet baten,voor dat onze dochter werdt geboren ging ik boos weg ,ging op mn eigen wonen in de veronder stelling dat het toch nog goed zou komen. 7 jaar lang ben ik weekend vader geweest we gingen toch nog met zn drieen op vakantie en dan weer een dagje weg en een dagje zus en een dagje zo.rechtzaken en ruzies en noem maar op,maar ik was boos en bleef boos en eigewijs maar ik hield verschrikkelijk veel van haar en mijn dochter en ik had daarom geen behoefte aan een andere relatie ik zag alleen maar ons leven en onze toekomst. Tot ik op een dag van haar hoorde dat ze al een half jaar een relatie had met iemand.Dat kwam als een donderslag bij heldere hemel,ik was niet meer boos maar werdt verschrikkelijk verdrietig alles kwam naar boven maar dan ook alles.Al die jaren waar ik hoop heb gehad al die jaren wat ik van mn dochter heb moeten missen alle grote dingen maar ook alle kleine dingen kwam als een koude douch over me heen.En vannaf dat moment ben vreselijk alleen zij doet alleen nog maar bot vannaf het moment dat ik wist dat ze een relatie had terwijl ik al die jaren voor haar klaar gestaan heb ik kan dit zo moeilijk begrijpen (ben ik dan zo naief geweest?)voor mijn dochtertje is alleen een nieuw iemand bij mama in huis gekomen waar ze het goed mee kan vinden,hij is nog jong 12 jaar jonger als ik en dat doet ook pijn .al de dingen die hij doet met mijn dochter ,naar school brengen en een varhaaltje lezen voor het slapen gaan en al die kleine dingentjes daar had ik moeten zijn.Nu pas krijg ik het verdriet de pijn van het moeten missen van mijn twee favorieten na 7 jaar boos te zijn geweest komt dit allemaal veels te hard en onverwacht aan.ik ben alleen en zie het gewoon niet meer zitten,ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan.Op mijn werk en in mijn prive leven loopt alles in het honderd ik voel me zo........? Het omgaan met dit gevoel valt me zwaar zo zwaar dat ik er soms aan denk om er uit te stappen en ook al zie ik mijn kleine meisje voor me ik kan de kracht bijna niet meer opbrengen om zo verder te gaan ik ben zo ongelukkig ik heb dit nog nooit meegemaakt 24/7 maalt het door mijn hoofd ik slaap niet meer,ik zit in een soort roes maar dat is zo een diepe roes dat ik rare dingen ga denken en doen en daar ben ik bang voor,het leven is niet meer leuk en ik kan het positive er niet meer uit halen en heb het gevoel dat het alleen maar erger wordt weet niet meer wat ik moet doen zie het gewoon niet meer zitten, ik mis ze zo verschrikkelijk Hoe lang nog ?
Datum:
22-09-2006
Naam:
jeroen
Leeftijd:
36
Provincie:
Noord-brabant

waarom ik

hoi ik ben robert een jongen van 20 jaar uod ik loop al 3 jaar met 1 gedachte en dat is zelf moord. en waarom omdat ik boordelijn heb en me eigen snij met een mes. en ik denk waarom ik en geen ander waarom moet ik diet nou hebben.en ik vraag om hulp maar die krijg niet .kan iemand mij helpen please!!!!!!!!!
Datum:
22-09-2006
Naam:
robert
Leeftijd:
20
Provincie:
Zeeland

geen idee meer...

studeren klinkt zo leuk. het zorgeloze leventje. zo heb ik het ook 2 jaar gedaan. goede resultaten, leuke feestjes, goede bijbaan, leuke mensen.

maar ho, stop met het een, en alles stopt. ik heb geen zin meer om me in te zetten en beter te worden. had ik maar een ander vak gekozen, dan waren mijn jaren niet verspild. iedere dag word ik negatief wakker, probeer mijn dag te starten, dingen te doen. maar niets werkt. verspilde energie lijkt het.
voel me doem

Leef - dooD

liever blijf ik leven, er is zo veel moois, maar waarom krijg ik dat dan niet? dan maar dood.
Datum:
22-09-2006
Naam:
shame
Leeftijd:
22
Provincie:
Zuid-holland

Boulimia

Al vanaf mijn 14e vecht ik tegen de eetstornis boulimia.Dit is tot afgelopen jaar mijn grote geheom geweest. Sinds kort weten een aantal vriendinnen het, maar niemand, werkelijk niemand begrijpt het, begrijpt mij.Ze bedoelen het misschien goed als ze zeggen 'dat moet je niet doen'.Maar wat heb ik daar nou aan, als ik wist waarom ik t doe, dan zou ik t toch ook niet doen. Ik ben niet gelukkig, nee, ik ben niet gelukkig, al lang niet meer. Ik wou dat ik gewoon eens kon genieten van het leven, maar dat zit er echt niet in. Uitgaan hoeft voor mij al niet meer. Ik zit t liefst op de bank naar jankmuziek te luisteren en te janken.Met mijn opleiding (verpleegkundige) gaat het ook niet meer goed.Dit moet ik natuurlijk aan mijn ouders vertellen, maar dan moet ik ze alles vertellen, alles.Dat het me zo dwars zit dat mn zus autistisch is, dat ik me klote voe, dat ik boulimia heb. Maar ik wil ze geen pijn doen, niet teleurstellen.Ze hebben al een autistische docher, en dan nog een ander gestoord persoon erbij, dat kan toch niet?! Dat kan ik mn ouders toch niet aan doen? Wat ben ik ook en mislukt kutwijf. Soms denk ik dat ik beter af was als ik gewoon dood was.Weg.Weg van alle ellende.Weg van al het gezeik.Ik heb toch niet s te bieden op deze wereld. De laatste tijd denk ik steeds vaker na over zelfmoord, ik weet al hoe ik het zou doen, slaapmiddelen, een vrij zachte dood, ik zou kleren klaarleggen die ik aan wil.En een brief waarin de muziek staat die ik gedraaid wil hebben in de dienst.En gedichten, teksten van liedjes. In die brief moet vooral staan dat niemand zich schuldig moet voelen over mijn dood, dat dit mijn eigen keus is. Maar dan doe ik ook weer iedereen pijn.Wat moet ik nu?? Ik weet t echt niet meer...
Datum:
21-09-2006
Naam:
m
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

heb helemaal geen vrienden en ben ook nog een voorsgut gezet

er was iemand die ik leuk vond
en diegene vond mij ook leuk
maar hij wou eerst vragen aan mensen hoe ik was maar hij vroeg het aan de verkeerde mensen hij vroeg het aan mijn vijanden die gingen slegt over mij prate
maar mij (vriendinnen) zaten in de kantine k was er nog niet. Hij zij tegen al mij vriendinen dat ik hem heb gevraagt en nog veel meer hij ging dus roddelen de liefde van mijn leven was een duivel geworden iedereen begon mij uittelachen dat ik hem gevraagt had e toen kwam hij weer toen zij hij heel bot dor de kantine het antwoord is nee toen brak mij hart
mij vriendinnen negeren mij allemaal en ik heb nu helemaal niemand met mij moeder kan ik ni praten met me zusse ook niet ik weet gewoon niet meer wat ki moet doen k krijg de hele tijd tranen waneer ik er aan denk het is heel raar:(
Datum:
21-09-2006
Naam:
esma
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

mijn leven..

Hallo ik ben 13 jaar.. en ik zit er over na te denken of mijn leven nog wel zin heeft.. ik heb altijd ruzie met mijn moeder(mijn ouders zijn uitelkaar) en nu wil mijn moeder mij uit huis hebben... ik moet naar een internaat... ik besta niet meer voor haar zegt ze.. Ik heb een vriend.. al 2jaar lang.. en ik wil hem niet kwijt.. hij zegt als jij gaat ga ik mee.. ik weet niet wat ik moet doen.. ik wil niet dat mijn vriend dood gaat door mij.. ik snij overal de 1e letter van mijn vriend zijn naam in mijn lichaam.. ik moet op me kamer blijven zitten van me moeder tot dat ze wat heeft.. wat moet ik nou!
Datum:
21-09-2006
Naam:
suus
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

bijna zelfmoord

ik ben een meisje van 15 jaar en ik word gepest ik weet niet wrm en waardoor ik kan niet rekenen op de rest van school ,die doet mee.elke dag ging zo mijn vrienden zegen laat die doen ik deed da en ik deed .maar ze stopen niet .ik ,snijd me .maar ht ging ik voel nieks .dus ik ging 5verdieping boven van school.ik steek mn been uit het raam en toen kwam iemand binen
dus die heeft mij gepakt .2 weken later pesten ze me niemeer .........het biegin van school jaar
ging ik naar school in tienen ik was blij da ik ver van die mensen ben .2dagen later pesten ze mij weer maar nu wist ik wrm
da ik gepest word
over mn kleren da ik straat hoer bn ma da niewaar is want ze zagen alleen mijn string
al die tijd warren ze bezig dus ik loop weg vn school en ik ging naar ht stadion mij laten vallen voor ht trein komt maar ht is ni geleukt de politie warren .weet wa ik moet doe,n want ik haad mijn leven
Datum:
21-09-2006
Naam:
christelle
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

mijn verhaal

het gaat slecht op school, en zit nju in de 2e. Mijn moeder en vader zijn kwaad als ik een slecht punt haal. en dan als ik heel goed ler en nog een slecht punt haal zijn ze zo boos en denk ik was er maar een neinde waarom ben ik nou juist geboren. dan denk ik spring van de brug de autobaan op.
Datum:
21-09-2006
Naam:
weet niet
Leeftijd:
16
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.