Levensverhalen (pagina 726)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mijn leven is een en al tegenslag

Heey,

Toen ik geboren werd hadden mijn ouders altijd ruzie om alles en ze hielden niet meer van elkaar en op mijn 7e gingen ze scheiden, Ik was zo bang dat ik ze kwijt ging raken dus ik durfde voor een maand niet meer naar school. In groep 7 werd mijn zus ziek, Een chronisch vermoeidsheid cindroom, Ze kon bijna niks meer alleen liggen. Mijn moeder had weinig geld en ik moest voor iedereen zorgen. Want mijn moeder kreeg een burn-out , dat betekend dat je niet meer kan werken door depressie, Ik moest voor iedereen zorgen. En mijn vader had nooit tijd voor mij of iemand anders. Ik was altijd doodsbang op school en durfde nooit boekbesprekingen te doen. Had nooit vrienden maar in groep 8 begon mijn leven, Ik had veel vrienden ik had het naar me zin en me zus begon een beetje beter te worden, Al ja dacht ik. Totdat mijn moeder een alchohollist werd, Ja heb ik weer dacht ik. En mijn zus verzwakte ook weer. Toen eindelijk ging ik naar de middelbare school,en ik had daar wel helemaal zin in. Maar ik voelde me er niet thuis, En we hadden ''drama lessen'' waar ik doodsbang voor was, Op een begeven moment durfde ik niet meer naar school, Liep weg van huis. En steeds probeerde ik naar school te gaan maar durfde niet. Toen zou mijn mentrix mij brengen naar school en ik had me de hele nacht en dag opgesloten in de wc die super klein was. Had niet geslapen, Ik denk zelf dat ik ook depresief ben ofzo. Ik ga nu niet naar school en mijn ouders willen nu van start gaan met ''altrecht'' Dat is zoiets dat ik met mijn angst ga werken enzo. Maar ja , Mijn moeder zegt dat ze niet meer drinkt, (Maar ik heb haar door) Ze doet het wel. Dat maakt mij al weer helemaal verdrietig, Ik heb eigelijk gewoon geen hoop meer in het leven. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen, Ik durf niet meer naar school en ik haat mijn leven gewoon. Ik ben trouwens pas 12 jaar.

Kan iemand mij helpen?
Alsjeblieft?


- VERDRIETIGMEISJE.
Datum:
29-03-2010
Naam:
Boeitjouniet
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

genoeg is genoeg

hoeveel kan een mens uiteindelijk dragen?
wanneer is genoeg genoeg?
ik ben al zo vaak over mijn limiet gegaan dat mijn limiet mijlenver achter me ligt.
ik heb het niet meer onder controle. ruim een jaar financiële problemen, het houdt niet op. Mijn man vind geen werk, onze relatie gaat er aan kapot, het enige het allerenige die me recht houd zijn mijn kinderen. Vaak denk ik dat iedereen beter af is zonder mij, maar ik kan niet zo egoïstisch zijn en mijn kinderen dit aan doen. Dus gaan we maar verder, elke dag stress, elke dag miserie, ik ben doodmoe, ben blij als het weekend is dan komt de postbode niet langs of deurwaarders...ik werk voortdurend...maar tgeeft geen zin. De laatste maanden spelen er gedachten door mijn hoofd...fantasie eigenlijk...dan zie ik me aan messen denken, of pillen? heb zelf geen geld om me de nodige pillen aan te schaffen lol...geen geld om zelf aan een verslaving te beginnen...neen, elke dag besef ik tenvolle dat het gewoonweg niet ophoud..ik voel me zo ontgoocheld in mezelf, dit was niet het leven die ik voor ogen had, dit wil ik ook niet voor me kinderen...dus doe ik elke dag verder...going tro the motions...maar ben zo ongelukkig. ik wou dat ik er uit kon, maar mijn moederhart is sterker...
Datum:
29-03-2010
Naam:
Trees
Leeftijd:
32
Provincie:
België

helemaal alleen

ik weet het gewoon niet meer
op de basisschool ging alles perfect! ik had veel vrienden en meisjes vonden me aardig.
maar nu is het anders: mijn vrienden verhuisden en de rest ging naar een andere middelbare school en dus word je gepest omdat je dan geen vrienden hebt.
dus eigenlijk wil ik gewoon overnieuw beginnen helemaal vanaf het einde van de basisschool en dan met de meisjes en andere klasgenoten naar hun school gaan
en dan nog hopen dat het dan beter gaat
Datum:
29-03-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

waarom

Hoeveel kan een mens aan. Ben 9 jaar geleden mijn dochter tijdens borstvoeding aan een hartstilstand verloren daar begon alles eigenlijk. Ik heb daarna 2 gezonde kinderen gekregen alleen 2,5 jaar geleden verliet mijn ex me voor mijn beste vriendin. Ik kwam in die tijd een man tegen die me begreep en mijn beste maatje werd. Er groeide meer tussen ons maar hij had een relatie die ook wel niet lekker liep maar toch. Ik kon niet bij hem weg blijven ik voelde me zo goed bij hem hij was mijn soulmate. Alleen ontzettend jaloers waardoor ik steeds meer vrienden liet vallen voor hem. Ik had uiteindelijk alleen mijn ouders nog over en zelfs die kon hij niet uitstaan dus had ik ook heel weinig contact mee. Toen ik niemand meer overhad begonnen de klappen. Ik kon niks meer goed doen alles moest op zijn manier anders kreeg ik alle hoeken te zien. Hij woonde toen nog bij zijn vriendin. Wat ik ook deed hij bleef in mijn leven en bleef slaan. Na een jaar is hij bij zin vriendin weg gegaan en zei dat het nu allemaal beter zou gaan het werd alleen maar erger. We zijn nog een half jaar samen geweest en hij wou zijn ex terug dus ik kwam op straat te staan met een hoop schuld want alles had ie opgemaakt. en nu ben ik zover dat ik met schuldsanering bezig ben maar wel uit mijn huis moet dus op straat sta. Dit is een hele grove versie als ik ales in detail moet opschrijven ben ik morgen nog bezig. Maar hij laat me niet gaan heeft ie ook gezegd en ik heb ondertussen zoveel problemen dat ik niet meer weet hoe ik het moet oplossen ik wil echt dood.
Datum:
29-03-2010
Naam:
Ikke
Leeftijd:
29
Provincie:
Noord-brabant

Het leven is op.

Mijn verhaal.
Naam:BOB
Ik heb heel mij leven al psygische klachten en nu 6 weken geleden vertelde mijn vrouw dat ze niet meer van mij houd.Heb 2 hele lieve en knappe dochters,maar het leven heeft voor mij geen zin meer.Ik wil graag uit het leven stappen,ben ook al twee weken opgenomen geweest op de paas afdeling,maar niets helpt,de gedachtes heb ik al meer in de loop der jaren gehad.
Datum:
29-03-2010
Naam:
Bob
Leeftijd:
38
Provincie:
Noord-brabant

lastig

even in t kort samengesteld ik ben een meisje van 21 ik was in me pubertijd erg onhandelbaar door gebeurtenisen uit me kindertijd ik heb van me 14 de tot me 18ste in gesloten inrichtingen gezeten daarna ging t top ging op me zelf wonen al snel same na een half jaar werd ik zwanger en zijn naar een groter huis verhuist ik was zo trots helaas liep me relati op de knipe en woon ik al twee jaar bij me moeder ik heb t nog steeds moeilijk mdt het omgaan dat t over is met de vader van me kind in die tusen tijd heb ik een nieuwe vriend waar ik ook veel heb mee meegemaakt maarkan hem niet loslaten hij is veel vreemdgegaan toen ik een miskraam kreeg van me tweeling na 3 maande heeft hij me laten zite mar tog hou ik van hem ik heb pasgeleden een klablong gehad en zit elke week in het ziekehuis vor me hard ik slik nu anderhalf jaar anti depresiva en heb t gevoel dat me gedachtends me zelf wat an te doen aleen maar erger worden ik weet t gewoon niet meer nix helpt
Datum:
29-03-2010
Naam:
l
Leeftijd:
21
Provincie:
Zuid-holland

niemand ziet mij staan

ik haat het leven er is gewoon niks aan waarom moetik leven??
ik heb duizenden vragen die door m'n hoofd spoken.En nooit is er een antwoord!!Of iemand die het zegt,
sterker nog niemand ziet mij staan!!!
Ik lijk wel lucht voor veel mensen;


al maanden lang snij ik in mezelf enz
sommige leerkrachten en vriend(in)en zeggen dat ik aandacht wil ,maar dat is niet zo!!Wat denken ze wel ?!!
ik voel mij daardoor zo rot D;

Ookal 2 weken geleden op een dinsdag heb ik tijdens de middag pauze in m'n pols gesneden,daarna ben ik naar een opvoeder gegaan ...hij keek erg ongeintreseerd naar me en weet je wa hij zij?? Dat ie een draai rond m'n oren zal geven als ik da nog es doe maar ik doe het nog steeds...
Het kan gewoon niemand schelen dat ik mezelf verwond of dat ik bijna niks eet of drink \"snik\"

ik wil echt niet meer bestaan, niemand luisterd naar mij, niemand helpt mij, niemand weet wat ik voel...

Er zal een dag zijn dat ik zelfmoord zal plegen, en als die dag komt VERVLOEK IK ZE , de leerkrachten ,opvoeders, vriend(in)en, familie, enzo voort!!!!!



eenzame meisje 15

Datum:
29-03-2010
Naam:
eenzame meisje franceska
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Hoop, gezegende hoop, overvloedige hoop

Allereerst moet je weten:

'' In het begin schiep God de hemel en de aarde. '' ( Genesis 1:1 )

Oftewel: Door blinde kans zijn je zienende ogen niet ontstaan, door creatie en ontwerp zijn ze ontstaan.
Je ouders hebben je verwekt, God heeft je geschapen.

Dit zegt Jezus Christus:

'' Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.
Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart.
Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.'' ( Matteus 11:28 )

'' De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat. '' ( 2 Petrus 3:9 )

Jezus zegt: '' Jullie Vader die in het verborgene ziet kent al je geheimen. '' Mijdt dus het kwaad en jaag altijd het goede na, leef vanuit Gods genade geschonken in Christus Jezus.

” Ik verzeker jullie: wie niet als een kind openstaat voor het koningkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan! ” ( Lucas 18:17 )

'' Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koningkrijk van de hemel. Gelukkig de treurenden want zij zullen getroost worden. Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten. ( Matteus 5:3-5 )

'' Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien. Gelukkig de vredestischters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden. '' ( Matteus 5:6-9 )

'' Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij. '' ( Openbaring 3:20 )

'' Jezus zei: ' Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij. ' '' ( Johannes 14:6 )

2 Timotheus 4:1-3,7 “Weet dat de laatste dagen zwaar zullen zijn. De mensen zullen egoïstisch zijn, geldzuchtig, zelfingenomen en arrogant. Ze zullen God lasteren, geen ontzag tonen voor hun ouders, ondankbaar zijn en niets heilig achten. Ze zullen harteloos zijn, onverzoenlijk, lasterziek, onbeheerst en wreed. Ze zullen het goede haten en onbetrouwbaar, roekeloos en verblind zijn. Het genot zullen ze meer liefhebben dan God, ze zullen de schijn van vroomheid ophouden, maar de kracht ervan miskennen. Keer je af van zulke mensen; die almaar willen leren maar nooit in staat zullen zijn de waarheid te kennen.”

1 Timotheus 4:1-3 “Maar de Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en naar wat demonen hun leren. Ze worden hiertoe aangezet door huichelachtige leugenaars, die hun eigen geweten hebben dichtgeschroeid, die het huwelijk verbieden en hen dwingen tot onthouding van voedsel dat God geschapen heeft om door de gelovigen, die de waarheid kennen, onder dankzegging te worden gegeten.”


Datum:
28-03-2010
Naam:
Tom
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-brabant

?

ik wil helemaal niet dood.
Ik kan het alleen niet meer aan.
Datum:
28-03-2010
Naam:
Anne
Leeftijd:
16
Provincie:
Limburg

vader

Toen alles begon was ik nog maar jong. Ik weet het ook niet precies.
Het was nog zo vaag zo onduidleijk ik dacht gelukkig te zijn. Vroeger toen ik klein was. Integendeeld at was ik. Ik wist niet dat het toen al fout zat. Ik was nag klein ik gok een jaar of 5. Ik maakte mezelf wijs dat alles niet echt gebeurde.

Toen ik 12 was droomde ik erover. En ik begon me steeds meer te realiseren dat het echt was gebeurt. Het was een grote schok. Ik raakte mezelf kwijt. Ik wist alles weer en ik verdronk erin.
Ik hield het achter.

Steeds weer kwamen er dingen bij. Ik trok het niet meer. Mijn vader was er nooit voor me die was 'bezig' met de 'beste vriendin' van mijn moeder. En ik zag mijn moeder langzaam wegkwijnen. Ze gingen schijden. Maar mijn vader en zijn nieuwe vriendin bleven ons lastig vallen. Me ma en ik zijn gevlucht. Meschien geen goed idee maar we waren bang.
Me vader ging me stalken. Op vakantie, de plek waar ik nu woon.
En ik ben een keer de discussie met hem aangegaan. Hij was woedend, het vuur in zijn ogen vergeet ik nooit meer. HIJ SLOEG ME. Mijn moeder vroeg ik om hulp. Ze kwam mij halen bij hem thuis.
Ik was bang. Ik wou naar me ma toe maar ik werd tegen gehouden door de vriendin van mijn pa. Ik kon niks meer. De woede het verdriet ik kon slechts schreeuwen. Ik hoorde hoe me ma geslagen en geschopt werd.
Ik kon niks ik was machteloos.
Toen alles voorbij was werd ik losgelaten. Ik was verslapt. Me vest en shirt waren gescheurt.
Ik ben dat weekend bij hem gebleven.
Wat moest ik anders ??!!!!!
Hij beweerde dat er niks was gebeurt, maar ik wist wel beter.
Ik zag de plekken op mijn ma's lichaam.
Na die dag was niks meer hetzelfde.
Tog miste ik een vader en heb hem nog vaker opgezogt ik was in angst. Elke keer ging het weer fout.
Maar tog blijf ik hopen.
Mijn ma heeft zichzelf terug gevonden in de kunst.
En ik blijf me masker voor houden. En proberen mijn geluk te halen uit dat van anderen.
Datum:
28-03-2010
Naam:
Anne
Leeftijd:
16
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.