Levensverhalen (pagina 1806)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

OOK

Ik denk er ook aan, doe alles verkeerd en niemand geloofd me echt. moet steeds dingen bewijzen
Datum:
16-11-2005
Naam:
Bas
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-holland

wrom

ben er vorig jaar 8tr gekomen dat ik adhd heb.heb altijd al buiten de wereld geleeft dus,en nu zelfs met ritalin nog niet stuurbaar.juist daardoor en de wetenschap dat ik weet dat ik nooit meer zonder pillen kan/mag leven heeft het voor mij geen zin meer.ookin het verledenwelvaak ged8 aan zelfmoord maar nu overtuigdt dat dat de enige uitweg is na meer dan 40 jaar ellende.wens een iederniet toe wat mij in de loopder jaren is overkomen en zou jullie willen aanraden om bij de eerste ged8te aan zelfmoord contact te zoeken bij een instantie.hoop dat ik bij deze toch nog iemand kan besparen om te voelen wat ik altijd heb meegedragen.do it your way.
Datum:
16-11-2005
Naam:
nvt
Leeftijd:
43
Provincie:
Friesland

waarom nou ik...?

Waarom nou ik..? dat vraag ik me dus ook elke dag af vraag me nou ook elke dag af van, wanneer het nou leuk wordt het leven geen gezeur om me heen van niemand en niks, vooral van mijn ouders ik snap het soms niet meer wat doe ik goed en wat doe ik niet goed ik raak er verwart door ik weet niet wat ik er mee aan moet, met alles wat ik doe het nooit goed maja ach ik ben het maar en dan vraag ik mezelf maar weer eens af waarom nou ik…?
En dan denk ik bij me eigen waarom hebben ze kinderen genomen waarom…? Het lijkt wel of ik niet gewenst ben nu ik dit aan het typen ben heb ik dus daarvoor alweer woorden gehad met mijn ma maja ik ben de verpester en ik lijk op mijn opa want ben lui en koppig volgens me ma maar volgens mij lijkt ze er zelf meer op dan dat ze eigenlijk toe wil geven maar dan is het altijd wel makkelijk om het niet toe te geven en dan te zeggen dat ik erop lijk en nu zit ik weer huilend achter de pc is elke weekend wel weer bal sinds ik gezeur op me werk heb wat ook nog niet eens mijn schuld was ik heb hier zo gen zin meer in ik ben het zat echt zat ik ben het leven moe op dit moment en niet zo’n klein beetje ook heb vaak gedacht van zal ik er eens een eind aan maken maar heb elke keer niet de moed bij elkaar om het ook echt te doen maar eens komt er een dag dat ik het wel heb en dat komt steeds dichter bij elke keer als der wat is dan wordt er van dan rot je toch lekker op ze willen me gewoon weg hebben baal als een stekker dat het elke keer van baan tot baan is wordt er gek van. Want anders had ik ze zeker even een poepje laten ruiken, en als ik uit dit dal zou komen en ik heb een goeie baan ga ik dat ook zeker doen.
Wil ook een toekomst maar hoe het op deze toer gaat, gaat dat zeker niet lukken.
Ben het spuugzat om van alles naar me kop te krijgen, laat me gewoon is met rust,
Laat me mezelf zijn.
Datum:
15-11-2005
Naam:
angelique
Leeftijd:
22
Provincie:
Noord-holland

But how strange the change from mojor to minor. every time we sa

Sinds het overlijden mijn van vriend twijfel ik aan de reden van mijn eigen voortbestaan. Ik zie geen reden meer om te vechten voor mijn eigen leven. Ik mis mijn vriend nog steeds, maar ik weet wel degelijk dat ik door moet. Maar waarvoor? Ik ben al jaren werkloos ( misschien wel omdat ik niet meer voor mezelf opkom?) en de eenzaamheid is soms "killing". Maar die zelfde eenzaamheid is soms ook een schuilkelder. Ik verstop me eigenlijk al jaren voor de wereld! En nu ben ik wederom aan het twijfelen. Als inwoner van Schiedam moet ik binnenkort aan het werk met behoud van uitkering. Werkverschaffing is mijn eerste gevoel hierbij. Eenvoudig werk in een productiehuis. Hierdoor zouden mijn kansen op betaalde arbeid vergroot worden? Uiteraard heb ik de medewerkers van Sociale zaken niet verwittigd van mijn suicidale gevoelens. Het zou waarschijnlijk overkomen als een uitvlucht! Niet de werkloosheid wordt de oorlog verklaart, maar de werkloze wordt de oorlog verklaart. Het slachtoffer is schuldig! Eigenlijk maak ik me niet zo veel zorgen om mezelf, ik heb ook gelukkige jaren gehad met mijn vriend, maar ik weet dat vele mensen onder deze "nieuwe orde" lijden. Onderbuikgevoelens, discriminatie (vanwege leeftijd, ras, religie, overtuiging seksuele geaardheid en sociale afkomst) lijken de nieuwe orde de vormen. Misschien lijkt dit allemaal overdreven, maar ik ben op dit moment ook niet de vrolijkste ziel op deze planeet.
Een mengeling van angst, verdriet, eenzaamheid, en het feit dat het mij kompleet ontbreekt aan hoop op een betere toekomst, doet mij denken dat het misschien wel goed is om er maar een punt achter te zetten. Hoe dan ook, ik wens iedereen die er wel een gat in ziet een goede reis! Het was vaak ook heel leuk, ik heb vele vrienden gehad, maar ik geloof dat de koek op is!
Datum:
15-11-2005
Naam:
Peter
Leeftijd:
53
Provincie:
Zuid-holland

KUTLEVEN

Gvd Me Moeder zit in de problemen met het geld ik ook al en het wordt er allemaal maar niej bter op!!! me moeder spoort niej meeer en ik moet naar een psychiater hoe erg kan het worden en alsof dat niej genoeg is haal ik lage cfijers op school en word gepest omdat ik ooit iets aan me vriendin heb verteld wat heel erg was die het heeft doorvertelt!!! Hoop dat het niej zo ver kan komen maar komt het tog wel!!! Kusjes en vaarwwel
Datum:
15-11-2005
Naam:
Nadia
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Waarom ben ik hier nog ?

waarom ben ik hier nog ? alles gaat altijd fout bij mij! ik heb altijd ruzie met mijn zus. we kunnen elkaar niet uitstaan ze noemt mij dik. me ouders slaan. haatte me. en ruzie's in de familie komen altijd door mij. ik ben dik. en op de basischool en ook nu nog hebben mensen mijn leven kapot gemaakt. omdat ze me hebben uitscholden omdat ik dik ben. ik kan die mensen wel iets doen. zelf me eigen vader scheld me uit voor dikke. me vriendin is altijd maar met jongens bezug waar ze veel aandacht van krijgt. en ik nooit ik ben maar zo'n ''vriendin van.. '' in de klas heb ik niet veel te zeggen. mensen hebben gewoon een hekel aan mij. en een ander meisje mag me niet omdat ze zei dat ik dik was en ze houd niet van dikke mensen. ik mis me opa ontzettend. EN IK WIL GEWOON NIET VERDER LEVEN!
Datum:
15-11-2005
Naam:
*
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

wrm?

ik snap het niet, zelfs niet dat je er aan kunt denke dat te doen, jullie doen zoveel mensen pijn rondom jullie. er is altijd wel n oplossing voor jullie problemen, je moet gwn durven om hulp te vragen. wat heb je er aan n einde aan je leven te maken, je leven moet nog beginnen
Datum:
15-11-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Friesland

Mijn suïcidezak heeft mij een veilig gevoel

Ik voel me eenzaam ondanks dat ik samenwoon met mijn vriendin en dat mijn familie dit maar al te goed begrijpt. Zij zijn bang dat ik er op een dag niet meer zal zijn. Ik sleur elke dag mijn rugzak mee van om en bij de 6kg (om eventueel in het water te springen), met medicatie en alcohol, met een snoer en een cuttermes. Zo kan ik als ik het niet meer aankan uit het leven stappen. Dit geeft mij een veilig gevoel.
Datum:
15-11-2005
Naam:
miek
Leeftijd:
35
Provincie:
Zuid-holland

stapje voor stapje gaat het beter...

hey mensen ik heb hier ook een tijdje geleden mijn verhaal op gezet want toen zat ik er dus echt echt doorheen.. door misbruikingen, drugs, pesterijen, me lichaan was en is klote, niet veilig voelen thuis enz.. maar ik heb meerder keren me tmijn ouders gepraat en sindsdien is het wel stapje voor stapje beter want ik kroppte ook alles op en nu probeer ik het meer te uiten. dus probeer emt je ouders te praten want als je er echt niet meer bent wat toch vaak het geval niet is je doet niet alleen je zelf pijn maar oook de mensen om je heen... ik zit nu dan nog steeds aan de drugs alleen weed en hasj maar togg ik blijf eht doen om me problemen effe te vergeten maarja daarna beginnen ze gewoon weer opneiuw en vaak meer dan daardoor maar ik voel me wel beter ik huil niet elke avond meer en ik snij me polsen niet meeer door ik wil gewoon kunne geneiten van het leven en nu krijg ik te horen dat ik heeeeeeeel misschien kanker heb want me haar valt uit en me borsten groeien neit meer dus morgen langs de dokter.. maar plaese probeer te genieten van je leven ook al is het heeeeel erg moeilijk ik wee thet ik ben er nu mee bezig vanaf me 6de jaar dus ben al 10 jaar bezig en het kost me zoveel energie en het enigste wat ik tot nu toe ehb gedaan om me eigen het een keerjte makkellijker te maken is praten met me ouders moeten jullie ook echt doen en misschien durf je eht niet persoonlijk dan maak je een brief en legt het op hu nbed zodat als ze naar bed gaan dat ze het dan lezen heb ik ook meerdere keren gedaan maar veeel sterkte allemaal en ik hou van jullie
xxxxxjes hvj nwlj ( never wanna lose you)....
Datum:
15-11-2005
Naam:
melanie
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

hekel

ik heb zo'n ontzettende hekel aan me zelf gekregen door dingen die ik verkeerd heb gedaan.
ik kan gewoon niet meer met mezelf leven door de fouten die ik heb gemaakt.
ik weet niet meer wat ik met mezelf aan moet.
zal ook voor anderen makkelijker zijn als het ophoud.
hebben ze geen last meer van mij en ik ook niet meer van mezelf.
ik haat de persoon die ik nu ben en wil dat die weg gaat
Datum:
15-11-2005
Naam:
danny
Leeftijd:
21
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.