Levensverhalen (pagina 1763)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mijn verhaal

Hoi, ik ben Peter. Een jongen van 15 jaar en had altijd een postieve kijk op het leven. Totdat mijn ouders waren gescheiden en ik een nieuwe vader kreeg. Mijn stiefvader had nogal losse handjes en zat graag aan me. Tijdens een slaapfeestje wat ik had met mijn vrienden (toen waren we 10) werden we allemaal seksueel misbruikt, en niemand heeft het ooit durven te vertellen. Mijn vrienden hebben me daarom ook in de steek gelaten. Op school vind iedereen mij vaag en een nurd en niemand wil met mij omgaan. Mijn stiefvader misbruikt mij nu wel minder maar nog wel af en toe. Maar ik durf het aan niemand te vertellen. Ik heb al een paar keer zelfmoord proberen te plegen maar als ik met een mes in mijn pols probeer te snijden doet dat pijn en hou ik er na een paar sneeen weer mee op. Maar er komt een tijd dat ik er echt een punt achter zet.
Datum:
31-01-2006
Naam:
Peter
Leeftijd:
15
Provincie:
Overijssel

geen zin meer

ik heb er geen zin meer in , myn leven bestaat alleen nog maar uit werken we hebben een inkomen van 2700 euro , maar dat is te weinig om nog van te leven , geld geld en nog eens geld,ik ben het zo zat ik ga ermee naar bed en ik word er me wakker (hellaas).
ik heb een liefe vrouw en twee kinderen waar ik echt heel veel van hou ,, maar ik kan niet meer , ik wil rust maar ik voel me dan ook heel laf , ik weet het niet meer .dood ben ik meer waard dan levend, door de verzekeringen die we hebben, aan de ene kant wil ik van myn gezin genieten maar aan de andere kant wil ik rust ,,,,voel me laf !!!!!!!!!
Datum:
31-01-2006
Naam:
henkie
Leeftijd:
40
Provincie:
Utrecht

Geesten

Ik ben altijd een buitenbeentje geweest ik wil dood. Geen vrienden meer omdat ik geesten zie enzo ik wil gewoon dood. Ze pesten mij daarom. Ik ben nog klein maar ik zie geen nut meer trouwens waarom zijn we op aarde. Er WAS een iemand die van mij hield en die is overleden. Dat was mijn oma. Als er ook maar 1 iemand in de klas was die bevriend wou zijn ben ik al tevreden. Mijn ouders zeggen dat ze mij niet meer helpen en ze zeggen dat alles mijn schuld is. Ik heb ze niet verteld van zelfmoord, maar ik wil het doen hoe weet ik niet en waarom dus wel. Als ik niet de hele tijd in de steek gelaten zou worden dan zou ik nog meschien willen blijven. Ik wil in iedergeval naar oma toe.
Datum:
31-01-2006
Naam:
Kristiaan
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

together

ik weet hoeveel pijn het doet om te blijven leven, en ik weet ook dat waarschijnlijk iedereen hier weet dat hij of zij mensen pijn doet als hij/zij zm pleegt. Ik weet niet hoe andere mensen hier over voelen maar ik zou graag met iemand praten die het zelfde over zelfmoord plegen, denkt. .......alsjeblieft, ik wil niet langer alleen zijn.
Datum:
31-01-2006
Naam:
Inge
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

eeuwige leegte

ik ben Inge, op het eerste gezicht heb ik niets te klagen, ik heb een mooi lichaam, leuke vrienden, lieve ouders en zit op het vwo. Toch wil ik dood. Ik heb hier niets op aarde. Ik hou niet van mensen, sterker nog, ik haat ze. Ze zijn langzaam de aarde aan het vernietigen, met planten en dieren. Ik hou van dieren en mijn beste vriend is een kat. Maar hij is weggelopen en nu heb ik niemand meer. Ik heb ook een gedrags stoornis, borderline, daardoor wordt ik eerder kwaad en heb wisselende stemmingen en relaties. Snijden doe ik ook, door de pijn in mijn lichaam voel ik de pijn van binnen niet, die leegte. Ik heb vaak het gevoel dat er niemand om mij geeft. Ook al weet ik dat het eigenlijk wel zo is, ze begrijpen mij niet, en ik begrijp hun niet. Het stomme is, dat pas na jouw dood, ze zich pas willen aanpassen om het terug te draaien. De mens wil te veel, kijkt over de andere dingen heen. De wereld valt in een zwart gat, en ik heb geen zin om mee te vallen.
Datum:
31-01-2006
Naam:
inge
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

Bewust

Ik ga hier geen lang verhaal vertellen. Er is geen verhaal. Ik zie dat veel mensen die aan zelfdoding denken een achtergrond van pijn of verdriet hebben.

Vraag.

Wat als je dat niet hebt, wat als je gewoon niet weet hoe je jezelf moet handhaven, als je kan denken maar jezelf niet kan plaatsen in dit leven, in deze maatschappij en tussen mensen die je niet boeien ?

Wat als je weet dat niemand je kan helpen omdat je geen probleem hebt ?

Wat als je weet dat je alleen jezelf kan helpen en daar geen kans voor ziet ?

Juist, dan zit je in een vacuüm. En dat vacuüm kan geen 20 jaar duren, nee, daar wil je op een gegeven moment uit...

Wat als dát je reden tot zefdoding is ??
Datum:
31-01-2006
Naam:
Jan
Leeftijd:
37
Provincie:
Zuid-holland

Mijn reden van bestaan is verdwenen

Al enkele jaren heb ik een ongelukkig leven. Mijn zoon is ontspoord en heeft veel onrust veroorzaakt in ons gezin. Hij heeft de nodige contacten met politie en justitie gehad, steelt, laat sieraden van mijn vrouw verdwijnen, blowt meer dan goed kan zijn en heeft uiteraard zijn school niet afgemaakt. Jeugdzorg en reclassering hebben in het geheel niets gedaan, deze instellingen mogen ze van mij per direct opheffen. Mijn vrouw is het allemaal te veel gegeven en gaat me verlaten. Eerst dacht ik nog ze zet de zaak op scherp maar ze meent het toch echt. 30 jaar zijn we samen. Dit jaar zouden we 25 jaar getrouwd zijn en wordt ik ook nog eens 50. Ik zie er echter tegen op die 50 te halen. Ik ben nog steeds verliefd op mijn vrouw zoals 30 jaar geleden. De reden van bestaanzie ik niet meer. Iik weet niet meer wat ik moet doen en wil zo niet verder.
Datum:
31-01-2006
Naam:
Rob Aarnts
Leeftijd:
49
Provincie:
Noord-holland

kan er niet meer tegen

hallo, ik ben een jongen van 26, dit is mijn verhaal: ik heb een relatie gehad van bijna 2 jaar met een schat van een meid!We hadden het over trouwen enzo, nu blijkt dat ze nadat het uit is gegaan met verschillende jongens heeft gekust enzo, en tegen mij zei ze steeds dat ik nog haar droomjongen was en ben!En ik leef alleen voor haar en niemand anders!het is nu al 4 maanden uit en blijf steeds dag en nacht aan haar denken!Ik word er zo gek van dat ik me afvraag of ik wel wil blijven leven, het doet mij zo pijn :(
Datum:
31-01-2006
Naam:
jaaaaaaaaa
Leeftijd:
26
Provincie:
Utrecht

een meizje dat het niet meer weet..

hallo, ik moet even mijn verhaal kwijt.
alles gaat fout in mijn Leven, de laatste tijd vraag ik mij af of het leven nog wel zin heeft. ik heb het gevoel dat heel veel mensen mij niet mogen. najaa ik weet gewoon niet meer wie mijn egte vrienden zijn. ik ben uit een groep gegooid. maar ik heb ook nog wel goede vrienden:) maar ik weet het allemaal niet meer, ik heb een vriendje waar ik heel veel van hou égt zo veel, maar ik ben bang om hem kwijt te raken. hij is het mooiste wat mij ooit is overkomen! hij is gewoon alles voor mij. voor hem leef ik egt, maar door de weeks zie ik hem niet en soms in het weekend! heb gewoon nog nooit zoveel van een jongen gehouden. hoop dat ik égt heel lang met hem heb, jullie zullen wel denken goh steld zei zich aan, heeft een vriendje en ook nog vriendinne en die wil zelfmoord plegen! maar ik heb zo'n raar gevoel :S zou ik wel voor de wereld bestemd zijn vraag ik mezelf altijd waarom ik leef, ja voor mijn vriendje maar meer weet ik dan niet. najaa jullie zullen het tog niet snappen:( ik wil er graag niet meer zijn. maar er zijn te veel mensen die om mij geven en waarvan ik hou, die houden mij allemaal tegen als ik met een mes op mijn polsen sta..
Datum:
30-01-2006
Naam:
laura
Leeftijd:
13
Provincie:
Friesland

Just wanna die

Hejj iedereen..

ik ben blij dat ik nu een site heb gevonden waar ik kan praten met iedereen die hetzelfde gevoel hebben als ik..
ik zelf snijd nu al 5 jaar en daarvoor deed ik mezelf al pijn..
express vallen of me vuisten kapot slaan..
ik hoor stemmen in mijn hoofd die seggen wat ik moet doen..
als iemand iets segt geloof ik het pas als zei er mee akoord mee gaan..
het klinkt vreemd maar zo is het wel..
ik hoop dat jullie me geloven..
ik ben vaak heel erg zwak en kom dan moeilijk overeind..
ik heb vaak rusie met me moeder en me broer..
me broer slaat en schopt me en
me moeder weet er nu wel van maar ik merk niet dat ze er haar best doet..
ze heeft om me rug om alles tege me tante verteld..
en kwelt me zonder het te weten..
ik heb hele lieve vrienden en en vooral 2..
Jilliane en twan.. zij zijn mijn hart en ziel..
ik wil ze niet kwijt maar soms dan kan het me gewoon allemaal niet meer schelen..

ik hoop dat iemand advies heeft..
Heel veel liefs Kelly

ps. ik zit ook op gedichten-freaks.nl
daar heet ik : Just_me
Datum:
30-01-2006
Naam:
Just wanna die
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.