Zelfmoord.nl





Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  4  |  5  |  6  |  7  |  pagina 8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  volgende »
Opzoek
Ik ben al mijn hele leven opzoek naar mijzelf. Naar wie ik ben maar ik geloof dat ik mijzelf niet meer kan zijn.
Mijn zus is in 2003 aan een hersenvlies onsteking overleden en sindsdien heb ik mij altijd anders voor gedaan. Ik hield zoveel mogenlijk problemen van mijn ouders weg, ik durfde niks tegen mijn vrienden te zeggen en ik kon het ook niet meer aan om elke avond te huilen. Ik begon mijzelf daarom te snijden, zodat ik die mijn in mijn ziel even zou vergeten. Nu ben ik al heel wat stappen verder maar mijn lust naar leven is weg. Ik zie geen toekomst voor mij en ik weet dat ik een last ben voor anderen. Toch zal ik nooit zelfmoord plegen.... ten minste, niet nu mijn moeder nog leeft. Zij heeft zoveel verloren en om dan nog een kind te verliezen.... nee, dat doe ik haar niet aan.

19-11-2018  |  Naam: Britney  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Gelderland
Huilende avonden
Hallo allemaal,
Sinds een jaar of twee ben ik mij heel slecht gaan voelen. Ik kwam iemand tegen van wie ik hou, maar de relatie werd steeds slechter. Door meerdere redenen verbood ze me om dingen te doen waar ik van hield waardoor ik veranderde als persoon en ging liegen om ze wel te kunnen doen. Dit escaleerde steeds vaker en heftiger waarna mijn gedachten ook naar steeds slechtere plekken gingen. Tot op heden wordt dit gevoel aangewoekerd door meerdere gebeurtenissen en ik ben al vaker hierdoor tot laat niet thuis gekomen. Ik loop door het donker alleen gewoon door de straten te piekeren over alles en ik barst telken sin huilen uit. Elke keer neem ik het voor om niet terug te gaan en gewoon te verdwijnen. Toch hooop ik dat het wel og beter wordt.


19-11-2018  |  Naam: Ralph  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Limburg
sociaal gepest
hallo ,
ik word al 10 jaar gepest op school en me moeder word boos op mij , bijna geen vrienden en heb een schaamende foto gedeeld . ik kom er niet meer uit , eigelijk wel : zelfmoord

16-11-2018  |  Naam: vin  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Noord-Holland
Zelfmoord
Ik word al 8 jaar gepest en het stopt maar niet mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 10 jaar oud ben sinds dien heb ik alleen maar ruzie met me zus al kijk ik naar haar gaat ze schelden tegen mij ik heb ook steeds meer ruzie met mijn moeder mensen hebben me laten staan terwijl ik veel voor hun gedaan heb het zelfmoord plegen staat mij hoog maar ik wil mijn vrienden en familie geen verdriet doen kan iemand mij hier mee helpen??
14-11-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Utrecht
onbeschrijfelijk
Want de negatieve gedachten over het leven en dood gaan is niet te bevatten onder woorden. Het zit in de hoofd, we zien, ervaren en denken soms fuckin veel slechte shit. Plaatjes, figuren, gebeurtenissen, de plekken waar het gebeurt (locaties), waarschijnlijk ook mensen, voorwerpen, aandoeningen, de pijn e.d. die allemaal leiden tot een ongewenste conclusie; 'ik wil niet meer leven'. Ik ben maar 1 persoon van de ca. 20 miljard mensen op deze aardbol. en jij ook. Dat kan er misschien voor zorgen dat ik mij heel klein voel, onnutig, ongehoord en erg machteloos. want uiteindelijk proberen ze de sterren te bereiken en keren ze zelfs terug naar onze planeet vandaag de dag. wij niet. wij normale burgers zijn nog nooit in de atmosfeer geweest. Misschien kan ik toch even ontsnappen.. 'via via.. de dood'. maarja deze lucht die wij met elkaar delen is ook niet meer zo schoon als vroeger. muren die ons warm houden in plaats van de zachte warme huiden van de mensheid. Maar liefde krijgen van de kamer is net als liefde krijgen van de ruimte. En de ruimte bevat geen materie die jou lief heeft behalve lucht. Als ik het slechte in een persoon zie, dan weet ik weer hoe spontaan een mens kan zijn. Dan weet ik weer hoe ik in mekaar zou kunnen zitten als ik dat gedrag zou overnemen om weer tegen een ander te uitten. Het leven van de kosmos in deze heelal en universum, het heeft geen begin, geen midden, geen einde. Toch zoeken we gezamenlijk naar onze bovennatuurlijke schepper. Misschien kan ik god ontmoeten.. als ik niet meer leef.. snap je.. dus mijn geest die richting de hemel dwaalt om alle onbeantwoorde levensvragen aan hem/haar te stellen. zoiets als afterlife. Maar als deze eerste miljoenen jaren het begin zouden zijn van wat er allemaal nog komt, dan kan ik nu al na 25 jaren, wat mijn leeftijd is, zien dat ik volgens mij beter leef in geest dan in mijn lichaam. Vandaar dat ik eigenlijk erg nieuwsgierig ben naar wat de dood te bieden heeft. Al met al.. ik hou veels te veel van het leven. Liever een eenzaam leven dan zelfmoord of de dood. ik wacht dan maar rustig totdat het mijn tijd is om te gaan. gotta love people.
14-11-2018  |  Naam: Ikbenik  |  Leeftijd: 25  |  Provincie: Noord-Holland
...
K was een tijd geleden depressief, na een paar weken was dit gelukkig over maar gisteren startte T allemaal weer. K heb vandaag weet voor de eerste x in lange tijd gehuild, k probeer me sterk te houden maar dat lukt allemaal niet. K heb zelfmoord gedachten en k heb hier ook ooit eens over gepraat met een vriendin die dit ook had/heeft. Ze zeggen de hele tijd dus tegen mij zo ‘rode vlag’ of ze hebben zon liedje: “rood rood rood” ofzo k kan niet meer en k WIL dood. De volgende x dat ze zit doen ga k uit de les naar huis want k ben hier echt klaar mee. K heb zoveel emoties nu in mij van woede tot verdriet. K ben waardeloos, verspilling van zuurstof. K heb mezelf nooit iets aangedaan puur omdat ik het niet durf k weet niet hoe de mensen om hij heen daarop zouden reageren iedereen doet kut tegen mij. Op school doe k me wel sterk voor maar diep diep van binnen haat ik mijn leven en wil ik dood. Alles gaat nu weer achteruit. Hopelijk pleeg ik nooit zelfmoord en ga ik dat ook nooit doen maar dan weet ik. Niet (ff ter achtergrond informatie: ik ben 13, k zit in de 2e van gt en ben afgezakt van havo k ben buitenlands en zulke kinderen zeggen altijd zo “ ey .... jij bent toch met een bootje naar nl gekomen” k haat mijn leven) dit was dit, tot later of nooit meer
08-11-2018  |  Naam: Anoniem_xx  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Overijssel
Ik wil al langer niet meer
Hoi, uhm, ik weet niet hoe ik dit moet beginnen. Ik denk dat ik gewoon ga beginnen aan “mijn verhaal”

Ik ben nu 15 jaar en ik denk heel erg aan zelfmoord. Toen ik 13 jaar was, begon ik hier voor het eerst overna te denken. Thuis was het nooit zo leuk en ik voelde me erg achtergesteld. Ik voelde me eenzaam en me zussen sloten mij buiten. Ik was de dikkere in het gezin en werd daarom thuis “gepest”. Mijn zus sloeg of trapte me wel eens. Ik had depressie.

Toen ik 14 was, begon ik te leven alsof niets me meer boeide. Ik deed vanalles met jongens, wat ik achteraf nooit had mogen doen. Ik werd ‘verliefd’ op jongens die me achteraf hadden gebruikt als hun speelde. Het leven boeide me niet meet dus wat er ook gebeurde met jongens, het boeide me niet, ik ging erop in. In deze tijd heb ik ook een aantal zelfmoordpogingen gedaan, maar ben telkens weer wakker geworden.

Toen ik bijna 15 was leefde ik me vriend kennen. Ik ben nu al een jaar met hem samen. Net voordat ik met hem samen was, was ik al aan het verbeteren vanuit Mn depressie. De eerste maanden waren heel leuk met Mn vriend. Hij was lief en stond altijd voor me klaar. Ik kon altijd me ei bij hem kwijt. Alleen is hij een tijdje geleden anders tegen me gaan doen, ik weet niet waarom en als ik erover begin, krijg ik vanalles en nog wat de schuld.

Hij ziet niet hoe ik me voel en denkt er volgensmij niet eens overna. Ik voel me weer heel eenzaam, maar wil hem er niet mee lastig vallen. Ik ben bang dat hij zich aan mij gaat irriteren omdat hij denkt dat ik aandacht zoek. Het enige wat ik nu zoek, zijn sites waar beschreven staat hoe ik het makkelijkst een eind aan me leven kan maken. Ook zonder pijn.

Ik hoef niets te horen van dat ik mensen pijn doe als ik zelfmoord pleeg. Ik ben trouwens ook bang dat ik te laf ben om de 100% verzekerde manier van zelfmoord uit te proberen zoals voor een trein springen. Het is niet dat ik niet dood wil, het is dat ik er niets van wil merken.

Hoe kan ik zonder dat ik het merk dood gaan?

Groetjes,
Niemand.

06-11-2018  |  Naam: Niemand  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
Verdriet
Ik ben m ik ben 17 jaar en ik voel me de laatste jaren heel ongelukkig ik voel me waardeloos ik ben anders dan alle anderen ik heb niet veel vrienden ik vraag me soms wel is af of het nog nut heeft dat ik hier nog ben mijn ouders weten niet dat ik daar soms aan denk
06-11-2018  |  Naam: M  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Overijssel
Ik heb ruzie met mijn bff
Ik heb ruzie met mijn bff.
Zij wil dit niet goed maken .
Ik ben zo verdrietig ik wil gewoon dood.
Ik heb zo veel mee gemaakt .
Ik ben 11 keer verhuist in mijn leve.
Ik was 3 en moest uit huis ik heb toen alleen maar op groepen gezeten nu woon ik in een gezinshuis.

06-11-2018  |  Naam: Lola  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Friesland
Zinloos
Hoi,
sinds mijn scheiding waarvan ik zelf de knoop heb doorgehakt zie ik de toekomst steeds somberder in. Kaal worden geplukt door mijn ex. Een andere arbeidsongeschiktheids verzekering zit er niet in nadat de vorige gewoon veel te duur werd. Reden is dat ik me eerder gemeld had bij de huisarts dat ik het leven niet meer zag zitten. Toen medicatie gekregen.
Als zelfstandig ondernemer kun je alleen maar keihard werken en hopen dat je werk blijft houden. Ik zie met angst en beven de dag komen dat mijn inkomsten staken. Pensioen is al helemaal een lachertje tegenwoordig. Als ik dat al haal.
Het enige waar ik nog hier voor blijf op het moment zijn mijn 3 kinderen die ik toch al veel te weinig zie.
Ik ben moe, ik wil niet meer.

02-11-2018  |  Naam: Zinloos  |  Leeftijd: 44  |  Provincie: Gelderland
« vorige  |  4  |  5  |  6  |  7  |  pagina 8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  volgende »