Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


gewoon ff een oppeppertje voor iedereen die down is.
Hallo mensen

Het leven is soms gewoon niet makkelijk zeker niet in de complexe maatschappij waarin we leven. Ik heb zelf met een zware depressie gezeten, zelfs op het moment dat ik gewoon ‘echt’ niet meer wou leven, maar ik heb nooit de moed opgegeven en nu na ongeveer 3 en een half jaar ben ik zoveel veranderd en heel erg anders naar de dingen gaan kijken. Ik ben er nog niet helemaal, want soms gaat het gewoon echt niet, maar op ze minst kan ik na die dip er om lachen XD dat is mijn manier om er op een positieve manier mee om te gaan. Met een lach.

Wat ik voor mijzelf duidelijk heb gekregen is dat ieder mens het 'recht' heeft om fouten te mogen maken (hoe erg het soms ook is). Het belangrijkste is dat mensen ook van hun fouten leren. Dit houd ook in dat je jezelf moet leren vergeven waardoor je ook weer een ander leert te vergeven. Onze eigen negativiteit die zich verspreidt in jezelf en naar buiten, komt van ons eigen verwaarloosde gevoel in onszelf. Daarom is het erg belangrijk naar jezelf te reflecteren. Het is geen slecht iets, het is je pijn onder ogen zien. Want niemand houd er van om eeuwig in pijn te leven. Je bent een mooi mens en ook jij verdient het om gelukkig te mogen zijn, maar gun het jezelf ook.

Een ander iets dat mij erg hielp is het boek: ‘De kracht van het nu’ van Eckhart Tolle. Tolle was een persoon die jaren lang met angsten en een depressie geleefd heeft. Op een avond door een inzicht in hem zelf, heeft hij al zijn angsten los kunnen laten en weer vreugde kunnen ervaren. In het boek legt hij uit hoe je met je problemen om kan gaan, met als doel dat je leert weer gelukkig in het leven kan staan. Zeker de moeite waard om te lezen!

Dus als ik jullie je een geloof kan aanraden is het geloof: geloof in jezelf! Geef de moed niet op, want doorzetters winnen daar waar anderen de moed verliezen.

21-01-2020  |  Naam: die ene persoon  |  Leeftijd: 25  |  Provincie: anders
Mijn verhaal
Hallo iedereen,

Ik wil even mijn verhaal kwijt!
Ik ben ondertussen al 3 jaar depressief en ik geraak er maar niet van af. Ik heb al zoveel meegemaakt en voel me zo onbegrepen. Het is alsof mensen me niet willen begrijpen. Door dit gevoel ben ik mezelf beginnen pijn doen. Wat natuurlijk niet de beste oplossing is maar ik dacht het is goed voor voorlopig. Na een tijdje werd ik er verslaafd aan en kon ik niet meer stoppen. Er bleven ook mar dingen mislopen in mijn leven en ik kon er niet meer mee omgaan. Toen besloot ik om uit het leven te stappen. Het is me niet gelukt en uiteindelijk vind ik het best zo! Natuurlijk zijn die gedachten nog niet weg maar dat komt wel. Na die poging heb ik een tijdje in opname gezeten. Ze hebben me daar wel geholpen maar ook niet echt goed genoeg. De momenten dat het thuis weer heel lastig werd kon ik met een medewerker van 113 chatten of bellen. Zij hebben mij enorm geholpen keer op keer. En samen met mij om een oplossing gezocht. Zonder hen waren er waarschijnlijk wel dingen anders gelopen. Ik voel me elke keer opnieuw begrepen door de medewerkers. Ook al weet ik niet precies tegen wie ik spreek. Ik raad jullie allemaal aan om te chatten of te bellen met 113! En blijf er niet mee zitten! Je kunt dit!!!

Groetjes,
Amber

21-01-2020  |  Naam: Amber  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: West-Vlaanderen
Mijn verhaal
Borderline, een mentale emotieregulatie stoornis die er voor zorgt dat je van binnen helemaal kapot gaat. Het ene moment gaat het goed, het volgende moment kom ik niet meer uit mijn gevoelens en gedachten. Helaas was vanavond ook weer zo'n moment en zet dit veel druk op mijn relatie. De relatie met mijn man, maar hoofdzakelijk die met mijzelf. 30-40-50 minuten tegen jezelf als een mantra herhalen dat de dood het niet zal oplossen is zó ontzettend vermoeiend. Bij ieder 'naar' moment met mijzelf merk ik dat ik steeds minder wil vechten. Steeds meer luister naar het aanlokkelijke stemmetje en steeds sneller handelingen maak die alles 'zouden moeten oplossen'. Steeds iets verder naar het randje schuiven, even er over heen kijken en weer terug stappen. Daarna toch weer wat verder en langer kijken en in je hoofd beslissen dat dit toch echt misschien het beste is. Ik weet heel eerlijk niet hoe lang ik hier nog tegen kan en wil vechten.
10-01-2020  |  Naam: Meisje  |  Leeftijd: 30  |  Provincie: Utrecht
haat aan kerst
kerst is klote kerst is stom waarom vieren mensen er nou om?
kerst is stom kerst is klote waarom vieren mensen er nou om?
Het is frustrerend het is er niks aan waarom vieren mensen kerst?
Voor mij is het niks aan, geen vriend, geen baan, geen opleiding, geen vrienden.
Een stommeling ben ik.....

22-12-2019  |  Naam: anoano  |  Leeftijd: 29  |  Provincie: anders
Mijn verhaal...
Mijn verhaal begon allemaal op de dag van mijn geboorte. ik kwam uit de baarmoeder en was mijn leven nu al zat. toen ging mijn leven lekker tot ik in groep 8 kwam en werd gepest om mijn penis-lengte. Later ging het verhaal ook naar mijn middelbare school. Maar het is allemaal een leugen want volgens internet heb ik een normale penis-lengte. en nu zit ik op het ROC en word ik nogsteeds gepest om mijn penis-lengte. Ik heb meerdere zelfmoordpogingen gedaan maar allemaal zijn mislukt want ik ben kanker dik en kan grote hoeveelheden ketamine wel aan.
19-12-2019  |  Naam: Nigel  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Holland
Opgeven
Vanaf me zevende wou ik al naar boven gaan .. zelf weet ik niet eens meer waarom maar het naare gevoel wat ik had kan ik me wel herinneren
Ik hoorde vroeger ook altijd verschillende stemmen en ze waren eigenlijk altijf negatief gelukkig zijn de stemmen nu weg
Ik heb al meerder keren het geprobeerd en uiteindelijk ben ik ook voor korte duur in een kliniek geweest daar hadden ze vast gesteld dat ik borderline heb en dat mijn mood heel snel veranderd zelf probeerde ik er altijd controle over te krijgen door zelfbeschadiging langzaam en met veel moeite ging alles weer stapje voor stapje beter maar nu na een tijdje ook geen therapie meer gaat alles weer slechter ik doe ook weer meer zelfbeschadiging en ben plannen aan het maken om op te geven ik weet dat er veel mensen om me geven en door hun ben ik al een lange tijd aan het vechten maar ik wil zo graag rust hebben ik ben uitgeput en ik zit nu weer echt diep in de put ik hoop dat iedereen me uiteindelijk kan vergeven
En als je dit leest ik weet dat je me niet kent en je het ook echt super zwaar hebt maar denk eerst heel goed na tot dat je het 100% zeker weet dat je er een einde aan wilt maken

08-12-2019  |  Naam: Louise  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: anders
Mijn leven
Ik wil niet meer leven elke dag weer als ik opsta mijn problemen worden steeds groter ik heb iedere dag pijn omdat ik versleten ben zo wil ik niet meer wie kan me zeggen om een pijnloze dood te hebgen
28-11-2019  |  Naam: Jaap  |  Leeftijd: 60  |  Provincie: Zuid-Holland
Wat te doen?
Beste mensen,

Dit is voor het eerst dat ik op een forum iets plaats. Ik loop al enkele jaren met een zware depressie en ik kom er maar niet uit. Ik zowel met mijzelf in de knoop als financiële problemen. Ik denk er vaak aan om alles ‘gewoon’ te laten stoppen, maar ik denk eerlijk gezegd dat ik daar te ‘laf’ voor ben. De gedachte die vaak door mijn hoofd spookt is: ‘krijg ik maar een hartaanval’. In die trend dat mij dan niks kwalijk valt te nemen; tegenover mijn familie. Ik weet niet wat ik moet doen en óf ik iets kan doen.

Help

27-11-2019  |  Naam: W  |  Leeftijd: 25  |  Provincie: Noord-Holland
Voor altijd slapen
Ik wou dat er een snelle en pijnloze manier is om het leven te beëindigen. Een moeder die je van jongs af aan links laat liggen. Epilepsie hebben en daardoor geen werk en ook nauwelijks geld. Ik heb 4 jaar geleden een overdosis medicijnen ingenomen die ik geuik voor de epilepsie. Dit werd op tijd ontdekt waardoor ik niet weet wat er had gebeurt na die overdosis medicijnen. Er komt op korte termijn weer een dag dat ik het ga doen. En niemand zal het ontdekken. Alleen wanneer het Leven HOPELIJK eindigt.
25-11-2019  |  Naam: M...  |  Leeftijd: 35  |  Provincie: Zuid-Holland
Mijn verhaal
Waarom ik zm wil plegen is omdat ik elke dag in strijd leef met mijn hoofd. Ik heb last van OCD (dwangstoornis) ik heb autisme. En ik ben toen ik jonger was heel erg gepest. Ik heb nog veel meer dingen waardoor ik zm wil plegen bijv dat ik eenzaam ben. Ik wil voral een mooi einde t mag best pijn doen want anders kom je er denk ik niet aan. Maar ik wil wel alles gedaan hebben voor ik zm pleeg daar bedoel ik mee een afscheidsief mezelf gewassen hebben geschoren zodat ze niet een vies dood persoon vinden. Ik wil gewoon dat mijn familie kan rouwen en zich niet schuldig voelen want ik hou van hun. Maar mensen die mij opzettelijk gepest hebben en nu net doen alsof ze niks gedaan hebben. Hoop toch eigenlijk dat hun beetje spijt hebben.

Nou dit was mijn verhaal

23-11-2019  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Zuid-Holland
« vorige  |  2  |  3  |  4  |  5  |  pagina 6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  volgende »