Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  1  |  2  |  3  |  pagina 4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  volgende »
Moeilijk
Ik heb vaak zelfmoord gedachten, ik vind het niet zo leuk thuis gaat het niet goed op school ook niet.
Mijn zussen zijn 14 en 17 ik word altijd buitengesloten en krijg altijd de schuld. Het enige wat ze zeggen tegen mij dat ik niks kan en geen vrienden heb. Mijn ouders gaan bijna scheiden omdat mijn vader vreemd is gegaan dat maakt mijn thuissituatie veel moeilijker.
Op school haal ik alleen lage cijfers mijn niveau is ook mavo en ben nergens goed in zelfs niet voor sport.
Mijn enige talent is dat ik KAN zingen verder niks.... denkt iemand dat ik meer talenten heb???? Laat me het weten dan kan ik het uitzoeken

21-09-2018  |  Naam: Priscilla  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Zuid-Holland
levensmoe
ik ben intens levensmoe, alles zit tegen.
ik zit dagelijk te denken aan hoe ik mezelf kan afmaken en heel me school erbij.

21-09-2018  |  Naam: Miike  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Brabant
geen zin meer
hallo ik ben 17 jaar en zit zowel geestelijk als lichamelijk in de problemen.
sinds m'n 14 blowde ik al in de tijd dat me opa overleed maar was daar weer mee gestopt.in die tussentijd ben ik geen drinken tot op de dag van vandaag elke dag weer. mensen zeggen dat ik verslaafd ben,dat is misschien ook wel zo maar ik wil het niet onder ogen zien daarnaast rook ik ook heel veel en gebruik coke met regelmaat. ik ben alles kapot aan het maken, mijn relatie is stukgelopen me ouders willen me niet meer op me werk doe ik niets goed. alles gaat kapot.

Dit alles heeft voor mij geen zin meer.

21-09-2018  |  Naam: Bas  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Zuid-Holland
Depressie
Hoi allemaal.

Ik ben helemaal klaar met mijn leven en heb er geen zin meer in: school, thuis, vriendinnen, familie. Niks wil. Ik ben lelijk, dik en ik kan niks. Elke keer dat ik aan zelfmoord denk durf ik het niet. Ik durf mezelf niet te vermoorden. Elke keer dat ik een mes in Mn handen had had ik de neiging om nette doen maar ik durf hef niet


Groetjes
Anoniempje.

20-09-2018  |  Naam: Anoniempje  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Gelderland
Otneem je je gezin hun leven?
Woensdag 23 augustus 2017 ben ik getroffen door een hersenbloeding en nu na dik één jaar, hulpbehoevend met een verlamde linkerarm en een verstoord looppatroon, 200% arbeidsongeschikt, geen rijbewijs meer, vraag je je af, heb ik nog een toekomst. Een toekomst, waarin ik mezelf kan redden en een toekomst, waarin ik minder hulpbehoevend hoeft te zijn. Simpelweg het eten van een biefstukje is niet meer mogelijk, want met één hand kun je niet snijden. Ben ik geen belasting voor mijn gezin en ontneem ik het leven van mijn gezinsleden niet door ze zo te belasten.
20-09-2018  |  Naam: Klaas Janssen  |  Leeftijd: 43  |  Provincie: Limburg
Geen optie
Ik weet hoe het is om je nutteloos te voelen, ik weet hoe het is om het leven niet meer te zien zitten. Ik weet hoe het voelt. Ik weet dat je pijn hebt en er van af wilt, maar ik weet ook dat zelfmoord/self harm geen optie is. Op 12 jarige leeftijd dacht ik ook dat zelfmoord de optie was om vrij te zijn en mezelf te bevrijden van de pijn, maar dat is het niet. Weet dat zelfmoord GEEN een optie is maar slechts een slechte gedachte. Blijf leven!, al doe je het niet voor jezelf doe het voor je familie of vrienden. Of bedenk dat je later een verandering in de wereld kan maken waardoor de wereld niet meer zo shitty is. Laat alle negatieve gedachten je niet onthouden van de toekomst die jezelf kan creëren.
18-09-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 20  |  Provincie: anders
can’t
ik begon al sinds vorig jaar zomervakantie met mezelf snijden, en ben ook al best lang depressief. ik zie het nut niet om hier te blijven, ik ben niet belangrijk & niemand heeft mij nodig. ik stel iedereen teleur, en niemand heeft vertrouwen in mij. zelfs mijn moeder is diep teleurgesteld in mij. ik ben een probleemkind, en iedereen behandelt mij als stront. nooit houd iemand rekening mee met hoe ik me voel, mensen blijven mijn gevoelens kwetsen en kwetsen.. terwijl ze niet weten waar ik mee zit. fuck life, fuck school & fuck love.
18-09-2018  |  Naam: anonymous  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
Moe
Voor de buitenwereld 'mag' ik niets te klagen hebben. Ik heb een partner, 2 mooie en gezonde jonge kinderen, een vaste baan, een koophuis en een partner met een eigen bedrijf. Twee auto's en minimaal 2x per jaar op vakantie. Toch zie ik mijn leven niet zo rooskleurig, mijn kinderen zijn schatten voor 2 minuten en daarna zijn het losgeslagen duivels. Alle vormen van sturing die ik ze wil geven worden overruled door mijn partner en als het hem even niet uitkomt dan wordt hij soms zo boos (onterecht) dat de kinderen er niets van snappen. Regelmaat is er niet in huis wat ik ook probeer. Elke dag hoor ik wel weer wat ik niet goed doe, te spontaan gereageerd tegen iemand, te makkelijk gereageerd op de kinderen, geen in in seks (daar heb ik ook echt geen zin in) Financieel is het een wanorde bij ons, ik doe de administratie maar heb in die zin weinig inspraak over wat er gebeurd met het geld. Familie is alleen geïnteresseerd als mijn broer er niet is voor de rest is hij hun koning en ben ik niet belangrijk. Ik ben echt doodop, zie de lol van het leven niet meer in. Waar ik 10 jaar geleden midden in het leven stond, impulsief was en sociaal zit ik nu het liefst thuis tv te kijken. Sommige dagen en soms een aantal weken dan gaat het wel maar vaak verval ik al snel weer in mijn patroon. Ik zonder me het liefste af. Heb 2 jaar geleden hulp gezocht maar daar ben ik ook niet veel wijzer van geworden. Alle ballen moet ik omhoog houden met weinig steun van wie dan ook. Ik hou dat niet lang meer vol. Maar wat moeten mijn kinderen als ik er niet meer ben? Wat gaat er dan met hen gebeuren? Dat is wat me tegenhoudt anders was ik er allang niet meer geweest en had ik eindelijk rust!
17-09-2018  |  Naam: Alida  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Groningen
Radeloos
Ik zit al een hele tijd in de knup met mezelf en kom er niet uit ondanks dat ik er hulp voor heb.
Een tijdje terug ben ik in contact gekomen met een oud klasgenootje waar ik altijd gevoelens voor heb gehad en toen kwam het er uit dat dat wederzeids is geweest en dat de gevoelens bij ons bijden er nogsteeds waren.
Ondanks dat we door redenen van buitenaf een hele moeilijke start hebben gehad van de relatie zijn we er samen door gekomen. En leek het beter met me te gaan.
Nu is ze onlangs vertrokken omdat ze met zichzelf in de knup zit. Maar ik weet niet hoe ik met dit verdriet en de gevoelens om moet gaan. Ik heb de hele dag door last van de wens om er niet meer te zijn en de reden dat ik dat niet heb gedaan is omdat ik het nog niet gedurft heb.

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen, letterlijk alles zit me tegen en krijg tegenvaller na tegenvaller

12-09-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 24  |  Provincie: Overijssel
Genoeg
Heb meer dan genoeg meegemaakt, ben vroeger gepest, ben bedrogen door mijn ex, bedrogen op mijn werk, heb veel met ziekte te maken, tel niet meer mee, wordt niet meer geaccepteerd zoals ik ben, heb geen vrienden, ,geen familie, werk alleen nog part-time, zit voor de rest thuis voor me uit te staren, m.a.w. het is genoeg geweest, ga er mee stoppen en dat is OK!
09-09-2018  |  Naam: Wil  |  Leeftijd: 63  |  Provincie: Noord-Holland
« vorige  |  1  |  2  |  3  |  pagina 4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  volgende »