Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  1  |  pagina 2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  volgende »
...
Sinds dat ik 9 ben wil ik al dood. Ik bedacht altijd plannen om van huis weg te lopen. Om zelfmoord te plegen.
Mijn depressie wordt steeds erger. Waarom leef ik? Wat heb ik voor nut in deze wereld? Niemand vind mij aardig. Ja, ik heb een paar vriendinnen. Maar ik heb gewoon niet het gevoel dat ik daar alles bij kwijt kan, en altijd pikken andere mensen mijn vriendinnen in. Sinds dat ik 9 ben doe ik ook al aan pro-ana. Maar zelfs daar ben ik te slecht voor. Ik kijk elke dag op sites hoe je je leven kan beroven, maar ik durf het niet... ik heb mezelf al meerdere keren gesneden of geprobeerd een water of medicijnen overdosis te nemen. Nooit gelukt. School voelt als een zware last op mijn schouders, ik ben de hele dag bang voor wat mensen van mij denken, wat ze gaan zeggen of dat ik iets fout doe. Ik durf niet voor de klas te presenteren.
Mijn vriendinnen weten niet hoe ik echt ben.

Ik durf niet ergens om hulp te vragen, bang vor wat andere denken of dat ik het niet aankan. Ik wil niet meer dat domme, verlegen meisje zijn in de klas en bij me vriendinnen de IDC girl. Ik wil mezelf zijn, of dood.

Ook probeer ik van huis weg te lopen, heb al zoveel plannen gemaakt. Weet dat het makkelijker klinkt. Maar toch, als ik opnieuw kon beginnen....

Ik weet dat jullie hier niks aan hebben, maar hopelijk voel ik me nu iets happyer, ben uiteindelijk zelf degene die deze site zocht.

Ik zag me leven altijd als “beter” als ik dunner ben. Dus ga dat maar eens proberen, veel erger kan deze shit niet meer worden...


Sorry dat ik zo onduidelijk praat.

18-12-2018  |  Naam: ...  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Holland
Zelfmoord Gedachten
Beste Iedereen die dit leest,
Ik ben een jongen die veel sport ik ben SOMS blij als ik sport. Ik vind mezelf overbodig op de wereld omdat mijn ouders veel geld voor me betalen en niet echt iemand iets aan mij heeft. Mijn ouders proberen mij op te vrolijker maar dat lijkt niet erg goed te lukken. Ik probeer mezelf soms wel op te vrolijker maar dat helpt ook niet. Ik heb al jaren Zelfmoord gedachten. Als ik zelfmoord zou plegen dan zou ik van een gebouw afspringen denk ik. Is het handig om zelfmoord te plegen en is deze methode pijnloos? Ik kijk erg tegen het leven op.

18-12-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Limburg
Hallo
Ik wil een einde aan m'n leven maken omdat ik werd gepest en bedreiging+moeilijke situatie zit geef me af. U. B een tip
16-12-2018  |  Naam: Arno  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Oost-Vlaanderen
depressieve moeder
hoi ik ben 13 jaar oud mijn moeder is nu al zo een 2 jaar depressief ze wil geen hulp gaan zoeken hiervoor. ze heeft buien waarin ze opeens heel boos word en dan de hele dag in bed gaat liggen dingen doen als lezen, tv kijken, of slapen.
op een gegeven moment barst ze los op mijn vader en krijgt hij overal de schuld van. soms roept ze dan verschrikkelijke dingen zoals dat ze wil scheiden.
vandaag was er weer zo een bui en schreeuwde ze naar mijn vader dat ze voor de trein wilde springen. hij heeft het er ongeloofelijk moeilijk mee en ik vind dit zo pijnlijk om te zien.
ik heb ook altijd het idee dat dit mijn schuld is. ik heb vaak ruzie met mijn moeder meestal over school. daarom denk ik zelf dat het beter is als ik maar gewoon zelfmoord pleeg. dat is voor iedereen makkelijker dan hebben ze geen last meer van mij en mijn verschrikkelijke gedrag.
het probleem is alleen dat ik het niet voor elkaar krijg om het te doen maar ik wil het zo graag. ik weet ook niet hoelang mijn vader dit nog vol gaat houden en ik ben bang dat als ik zm pleeg mijn vader zal breken en mijn lieve zusje van 10 compleet in de steek zal laten.
weet iemand wat ik moet doen?

16-12-2018  |  Naam: anoniem  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Brabant
Mijn verhaal.
Ik wil sinds een jaartje eigenlijk zelfmoord plegen. maar eigenlijk kan ik dat niet. Al die lieve mensen die ik achter laat. Ik weet zeker, ze zullen kapot zijn. ik heb geen lef om mij polsen door te snijden. Of om voor een trein te springen. Maar als ik pillen had, had ik 3 maanden geleden al zelfmoord gepleegd. Ik heb zo mij ups en downs. soms gaat het harstikke goed en ben ik gelukkig. maar ik kan heel vaak ook heel verdrietig zijn en allemaal nare dingen erbij halen die in het verleden zijn gebeurd. mijn opa die is overleden 2 jaar geleden, die ik vreselijk mis. Een nu 19 jarige jongen die mij bedonderd heeft met naaktfoto's screenshoten en zeggen dat hij van mij hield terwijl hij gewoon een vriendin had. ouders die schreeuwen omdat ik de motivatie niet heb om te leren of als ik een onvoldoende haal op de havo. Kortom, als ik het gevoel heb dat alles verkeerd gaat, wil ik dood. en voor de gene die dit lezen, het enige advies wat ik kan geven is: hou vol want later als je groot bent en misschien wel een succesvolle baan hebt met een man en kinderen denk je, wilde ik toen echt dood? ik ben nu zo gelukkig. Ik wil nu ook dood. maar ondanks dat ik deze gedachte heb, heb ik ook in mij achterhoofd dat ik in de toekomst een hele goede baan kan hebben wat ik leuk vind en misschien wel een familie. Ook al zijn er dingen gebeurd in je leven wat echt (grof gezegd) fucked up is, ik weet zeker. Ik en hoogstwaarschijnlijk jij komen er weer boven op. Zoek hulp en praat erover. Ik loop nu bij een psycholoog, en het gaat nu stukken beter. Ik heb nu toevallig een up, maar het kan over een paar dagen weer een down worden dat ik mijzelf wil vermoorden.

Je bent niet alleen, en mensen houden van je. Onthoud dat!

Emma

10-12-2018  |  Naam: Emma  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Utrecht
Zelfmoord?
Hey ik ben een meisje van 13 (weet het echt jong) ik ga waarschijnlijk zelfmoord plegen met een fk groot probleem. Ik ben al sinds mijn 12e ontmaagd en heb daarna vaker seks gehad uiteindelijk kreeg ik een “vaste” relatie met een jongen alles ging goed enz tot hij uiteindelijk seks wilde (voor mij geen probleem) maar op t moment lukte het niet met condoom dus ik liep weg om kleren te pakken maar hij trok me op bed en zonder condoom neukte hij zich klaar in mij! Ik heb een dag daarna de morning afterpil geslikt maar die werkte volgensmij niet. Ik heb nu last van alle zwangerschapsymptonen en voel me echt kut. Onlangs dat ik altijd veel aandacht heb gekregen/kon krijgen was ik nog altijd zwaar depressief en sneed mezelf tot mensen mij begonnen te ontwijken door mijn depressie. Ik zit nu op een school en heb geen vrienden :( iedereen haat mij en kijken altijd raar naar me armen en benen gewoon door de littekens. Ik voel me hopeloos maar in de korte tijd dat ik er nog ben wil ik voor de gene die dit leest en denkt fock it ik snap haar gewoon graag me snap leaven please me nu niet confronteren met slet junk snij je armen door want dat maakt niks beter
Xx

04-12-2018  |  Naam: Angelina  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Gelderland
bekende plek
Ik ben uit de groep gestoten. Het gebeurd gewoon weer. Ik ben nu compleet in shock, en ik weet wat er straks gaat gebeuren. Dan heb ik veel verdriet en spijt en heel veel pijn. Zoveel pijn … geen woorden voor. Ik doe hier iets in, maar dat is een blinde vlek voor mij. Een pijnlijke vlek waarschijnlijk. Ik ben nu alles kwijt, mijn organisatie, een vriendin, mijn leven op de schop. Ik wil niet meer. Ik kan niet zo doorgaan, maar ik kan er ook niet naar kijken. Hallo vertrouwde maar pijnlijke plek. Dit houdt pas op als ik dood ben.
30-11-2018  |  Naam: slecht  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Groningen
De draad even kwijt
Ik denk dat iedereen het moment kent dat je niet weet waar je mee bezig bent of waarom we hier zijn
ik word elke dag pijn gedaan ik ben niets waard en waarom zou ik afwachten tot de dag dat ik dood ga ik heb geen succes geen liefde en geen ouders die er ooit voor me waren alleen in de wereld en van mijn fouten kan ik niet eens leren ik word er alleen maar op gestraft dan ga ik maar aan de drugs om me pijn maar te vergeten maar het werkt niet als ik die pijn heel even kan vergeten en zonder gedachten door kan leven en kan stoppen met vergeven dat ik dezen gedachten heb

26-11-2018  |  Naam: Roon  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Brabant
Ik ben op
Ben nu rond de 3 jaar heviger aan het worstelen met een depressie en veel angst. Mijn jeugd was moeilijk, ik ben veel verloren. Geen contact meer met mijn ouders, relatie stuk gelopen, en ik krijg weinig steun van vrienden en familie. Ik durf niet om hulp te vragen, voel me een last. De ellende in mijn hoofd wordt steeds groter, ik zie geen uitweg meer. Heb therapie, maar schiet er niets mee op. Ik ervaar dat als je je best doet en zogenaamd positief doet, je nog gewaardeerd wordt. Als je je enorm rot voelt zijn mensen al snel klaar met je. Ik vind het leven erg zwaar en niets aan. Ben nog te bang om er een eind aan te maken, maar hoop dit toch een keer te durven.
25-11-2018  |  Naam: H  |  Leeftijd: 48  |  Provincie: Noord-Holland
Idc
Ik haat mezelf.
Mensen noemen me knap, maar ik weet dat ze liegen. Ik heb heel veel littekens, niet alleen op mijn lichaam maar ook fysiek. Mijn enige steun zijn mijn vriendinnen en vrienden. Hun voelen als mijn famillie. Nu had ik ook een vriend waar ik echt gelukkig mee was, hij was mijn maatje en mijn liefde.. Hij is daarintegen vreemd gegaan met mijn beste vriendin. Ik voelde niks meer toen ik dat hoorde. Nu wou hij een relatie met mijn beste vriendin maar ik had afgesproken met haar dat ze me dit niet zou flikken, best egoistisch van mezelf.. Nu is die jongen boos op me en geeft hij mij de schuld dat hij zelfmoord wil plegen, terwijl hij niet weet dat deze gedachten ook aan mij vreten.. Vandaag heb ik het hele bos rondgezocht om hem te vinden, was ongeveer 5 uur weg zonder telefoon.. Laterna vertelde hij waar hij was aan mijn beste vriendin en toen gingen we naar hem toe.. Hij zei niks, niks wat me goed deed. Toen ik thuis was vertelde hij me dat hij geen contact meer met ons wou, alles wat hij had gedaan voor ons heeft alleen maar negatieve werking gehad met zijn vrienden en vader.. Het was dus echt mijn schuld. Mijn andere beste vriend vond me die tijd dus leuk en hij had dus ook tegen zijn vrienden gezegd dat ik flow met hem had, toen hij daar achter kwam dat ik met iemand anders er van door was gegaan was hij natuurlijk heel gekwetst en noemen zijn vrienden me hoer. Dit boeit me vrij weinig, inmiddels weet ik wel wat ik allemaal wel ben. Thuis loopt het ook vreselijk.. Mijn moeder is alcohol verslaafd en is zeer agressief, heb in het verleden veel meegemaakt wat er met mijn zus en moeder gebeurde en voel me nooit veilig thuis. Ik heb dan ook geen goede band met mijn broer of zus. Ook volgens hun en zelfs volgens mijn vader, mijn enige steun die ik nog had hier, verziek ik alles.. Ik doe alles fout, mijn vader heeft me dan ook geslagen en tegen de deur gesmeten, Elke nacht lig ik huilend in bed, denkend over hoe ik kan ontsnappen in deze hel in mijn hoofd en hoe ik weg kan gaan zodat ik niet meer alles verpest. Ik haat mezelf, ik heb geen meerwaarde. Ik doe niks goed, maakt niet uit hoe hard ik mijn best doe.. Ik ben voor iedereen door het vuur gelopen, maar wie kijkt er ooit om? Mensen die mijn verhaal niet kennen zullen me dan ook voor altijd hoer noemen, mensen die niet weten hoe het bij mij thuis gaat zullen nooit begrijpen waarom ik zo agressief ben. Mensen die me niet kennen en zelfs mensen die mijn verhaal kennen verlaten me. Waarom? Omdat ik me anders gedraag, omdat ik anders ben geworden. Vind je het gek? Ik leef in een hel en voor mij is er geen licht meer in het donker, voor mij is er geen engel die me op het rechte pad laat lopen. Ik heb gestreden en doe er alles voor om anderen te helpen met mijn laatste kracht, maar weet niet of dat uberhaupt nog zin heeft. Weet dus ook niet hoe ik hier ooit nog uit zal komen. Liefs mij

20-11-2018  |  Naam: neverland  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Limburg
« vorige  |  1  |  pagina 2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  volgende »