Zelfmoord.nl




Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


« vorige  |  7  |  8  |  9  |  10  |  pagina 11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  volgende »
Weet ik veel
Het was 2010 toen ik voor het eerst op deze site iets schreef. Tot 2015, aan het sterfbed van mijn tante, heb ik me ellendig en su´cidaal gevoeld. Ik heb depressie grotendeels achter me gelaten en heb goed werk als freelancer en een hele slimme vriendin waarmee ik samenwoon.

Jammer dat we de laatste tijd zo'n ruzie maken dat het me leegzuigt en dat ik er wakker van lig. Ze maakt me gek en ik haar maar beiden willen we de knoop niet doorhakken. Ik kan het niet helpen dat ik steeds moet denken aan zelfmoord. Ik ben kwaad en onverschillig naar iedereen. Mijn vrienden laten zich nauwelijks meer zien tenzij ze iets nodig hebben en zij begint ook elke dag na dr kop koffie al te zaniken alsof ik haar alles zo moeilijk maak... ik haat ze allemaal. Maar ik kan er niet mee stoppen voor hun en behalve dat kan ik dat mijn ouders niet aan doen. Als ik zelfmoord pleeg, en dat ben ik voorlopig nog echt niet van plan, zolang ik niet verstandsverbijsterd raak, dan bepaal ik zelf wanneer en waarom en dat doe ik niet uit woede of moeheid om hoe de rest tegen me doet. Maar waarom moet ik me godverdomme zo met hun blijven bezighouden want ze willen me alleen maar alleen laten of kwetsen!

29-12-2017  |  Naam: Hogger  |  Leeftijd: 26  |  Provincie: Utrecht
een leven is te lang om te vertellen
verkeerd begonnen, namelijk een mislukte abortus en alles wat daarna gekomen is, is hierdoor verstoord
27-12-2017  |  Naam: J  |  Leeftijd: 69  |  Provincie: Noord-Holland
er is veel maar ik zie niks meer
ik ben opgegroeid is een geweldadig gezin, niet een incident maar alleen maar geweld. geen rust, geen tijd om je te ontwikkelen, alleen zelfverdediging was nodig. toch heb ik mij ontwikkeld maar op de achtergrond bleef het wantrouwen. maatschapelijk heb ik iets gepresteerd. ook ben ik moeder van een aardig ontwikkeld kind. hij het het verdedigen en wantrouwen niet. in mijn beleving heb ik alles geprobeerd. zonder succes. ik leef in voortdurende angst. mag het alsjeblieft ophouden en weg van deze wereld.
27-12-2017  |  Naam: j  |  Leeftijd: 69  |  Provincie: Zuid-Holland
Ik kan niet meer
Dit is niet de eerste keer dat ik hierin mijn verhaal schrijf. Ik ben hopeloos. Erg hopeloos. Daarom kom ik ook hier om mijn emoties en frustaties los te laten en te uiten. Ik heb het niet zo makkelijk in het leven. Ik kan niets goed doen. Hoe ouder ik wordt, hoe zwarder het word. Sinds kleinsafaan vecht ik voor en tegen het leven. Ik ben vaak alleen, ookal zien mensen dat anders. Het is moeilijk om iedereen maar gelukkig te moeten maken terwijl men zelf ongelukkig is. ik zie het leven niet meer zo positief in en heb depressief maar dat begrijpt en ziet niemand. Ik heb niet zo een goede band met mijn ouders. Met mijn vader heb ik geen contact meer ookal wonen we in hetzelfde huis. We praten niet tegen mekaar en ik ontloop hem. Mijn moeder is de enigste die iets positiefs in mij ziet en mij goed behandeld. Ik heb een grote gezin maar dat geldt niet voor mij, mij zien ze niet als een zus maar eerder als hun vijand. Ik zit diep in de problemen met mij zelfs. Ik ben ziek. Maar durf het niet aan iemand te vertellen. Ze gunnen mij toch alleen maar het slechte dus hou ik het voor mezelf. Ik ben omringd van mensen maar toch zo alleen. Ik huil iedere dag. Ik huil als ik ga slapen, als ik opsta, als ik alleen ben. Ik heb echt pijn vanbinnen. Wel heb ik een vriendje waarmee ik al bijna 4 jaar mee heb maar laatste tijd gaat ook mijn relatie de brug onder. Vroeger was alles perfect en nu gaat het kapot. Terwijl ik dacht dat hij juist aan mijn kant altijd zou staan en er voor me is begint hij ook laatste tijd mij uit te lachen. Ookal zegt hij dat hij me plaagt. Het kwetst om pijnlijke dingen van je vriendje te horen te krijgen. Hij was de enigste persoon die ik nog kon vertrouwen en had maar dat is niet meer zo. Ik mis hem en de oude tijden. Waarom kan ik niet eens 1keer gelukkig zijn. Waarom heeft iedereen commentaar op mij en waarom haat iedereen mij. Wat ik ook doe het is altijd verkeerd. Ik ben dat beuh pff..
27-12-2017  |  Naam: Waarom ik  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Limburg
Moe
Ik ben moe
Ik ben het moe
Ik ben het leven moe
Alles grijs, donkere wolken in mijn hoofd
Geploetert maar niets bereikt
Gefaald in het leven, teleurgesteld in de liefde
Geleefd in een leugen, niemand om voor te leven
Mijn hart gebroken, mijn leven verwoest
Geen vreugde, geen blijdschap, geen energie
Alleen, eenzaam, het leven een last
Verdriet om het verleden, angst voor de toekomst
Spijtig van de dingen die ik nog had willen doen
Maar dankbaar voor de fijne dingen die ik heb beleefd
Wil ik enkel nog slapen
En niet meer wakker worden

Welterusten allemaal

25-12-2017  |  Naam: annoniem  |  Leeftijd: 51  |  Provincie: Limburg
Hopeloos
De een heeft meer geluk als de ander. Ik heb mij altijd al alleen gevoelt, in korte periodes hebben verschillende gebeurtenissen plaatsgevonden waardoor ik alleen was n mij zo voelde. Ik kan nooit echt mijn gevoel kwijt bij mijn weinige vrienden en zeer schaarse familie. Ik heb niet het idee dat het leven voormij nog lang zo door kan gaan. Naar mijn idee stel ik vaak anderen maar ook mezelf teleur,hier kan ik niet meer mee leven. Deze 17 jaar lang is mijn leven vooral negativiteit geweest. Ik wou dat het op hield zodat ook ik op niemand meer een negatieve afdruk achter laat. En ook ik mijn rust in het niks zal vinden
24-12-2017  |  Naam: Elise  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Zuid-Holland
Zelfmoordpoging
Ik zie het leven niet meer zitten... ik heb alles kwijtgeraakt en krijg het nooit meer terug... ik denk dat ze me niet meer nodig hebben hier dus ben ik vanplan om mezelf neer te steken maar ... ik durf het niet echt wil een poging proberen en dan weer herstellen en dan pas defenitief weg gaan.
24-12-2017  |  Naam: Alely   |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Friesland
Stress & pijn
Stress en pijn is alles wat ik Heb, en die depressiviteit maakt me ook gek. Ik kom er achter dat niemand meer echt met me is leugen naar leugen me moeder die niet veel kan. Ik ben 19 maar stress te veel om haar. Ik wil het beste maar het kan niet want alles draait om geld. Een vader heb ik niet want die is verslaaft en me zus heeft de zelfde gedachten als ik niks gaat meer goed alles gaat fout en ik zie het nut niet meer ik ben moe heb pijn en verdriet en weet niet hoelang ik dat nog volhoud
21-12-2017  |  Naam: J,l  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Gelderland
Mn ex wil zelfmoord plegen
Hey, ik zit dus met een probleem. M'n ex (waar ik eigenlijk zelfs nog verliefd op ben) heeft zelfmoordgedachten. Hij heeft net toegegeven dat hij deze al 3 jaar heeft en hij heeft het blijkbaar al geprobeerd en maakt plannen. Ikzelf denk er soms ook wel is aan, maar niet zo hard als hem denk ik. Heeft iemand hier een oplossing voor ofzo?? Ik moet er niet aan denken dat ik hem kwijtraak. Als hij het zou doen denk ik dat ik het ook zou doen, want zonder hem... Nee. Wat moet/kan ik doen?

19-12-2017  |  Naam: Laura  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Friesland
Er is hoop! Mijn leven is veranderd!
Hallo iedereen,

Eigenlijk voel ik mezelf al sinds mijn geboorte anders dan alle mensen op de wereld. Ik ben opgevoed in een religieus gezin waar mijn vader veel weg was voor werk. Ik mistte hem enorm en voelde me soms alleen en afgewezen. Wel was mijn moeder er heel veel en heb ik echt veel tijd met haar doorgebracht.

Toen ik 15 was gebeurde er iets verschrikkelijks: Mijn ouders gingen uit elkaar. Er stortte een wereld voor mij in en wist er niet mee te handelen. Ik begon mijn vader nog minder te zien en mijn moeder ging ergens anders wonen. De pijn verscheurde me hart en ging drugs gebruiken zocht de troost in andere plekken. Dit ging een aantal jaren door. Ik raakte daarnaast ook gameverslaafd en kwam bij de pschygoloog en ben van school gestuurd. Ik zag het leven niet meer zitten, en heb gedachten gehad om mijzelf van kant te maken. Totdat...

Ik in iemand anders, die dezelfde soort ellende in zijn leven had, op miraculeuze wijze zag veranderen. Wat ik in hem zag was wonderbaarlijk en die verandering wou ik ook. En ik kan je zeggen dat dat gebeurt is.

Twee jaar geleden ben ik met hem meegeweest naar een samenkomst. In de samenkomst werd verteld dat je een persoonlijke relatie met God kan hebben. God is een vader die er voor je wilt zijn, die je wilt troosten, je pijn wilt wegnemen en je wilt genezen. God heeft een plan en een bestemming voor je leven. Dit sprak mij erg aan. Ik heb mijn leven aan God gegeven en sinds die dag is mijn leven nooit meer hetzelfde geweest.

Ik wil iedereen aanmoedigen om troost te zoeken bij God de vader. Als jij je leven aan Jezus geeft en vergeving vraagt van je fouten, zal God jouw niet alleen vergeven: Hij zal je een nieuw mens maken, net zoals Hij bij ons heeft gedaan en vele anderen. Maak alsjeblieft geen einde aan je leven. Je hebt zoveel waarde en een bestemming. God wil graag dat je bij hem in de Hemel komt ipv op een verschrikkelijke plaats waar God zelf niet is.

Vertrouw op God en Hij gaat een geweldig werk in jouw doen! Jouw leven telt!

13-12-2017  |  Naam: Wouter  |  Leeftijd: 22  |  Provincie: Groningen
« vorige  |  7  |  8  |  9  |  10  |  pagina 11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  volgende »