Zelfmoord.nl




Hier mag je een bericht schrijven over iemand uit jouw naaste omgeving die in het verleden zelfmoord heeft gepleegd.


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Vechten
Lieve Rebby,

Ik leerde je kennen in 2003. De warrige, enthousiaste en lieve meid die 8 van de 10 keer te laat kwam, maak niet uit waar. Wij hadden een leuke click om onze achtergrond en problemen en vooral onze overeenkomstige humor. Je was een vechter. Wilde altijd aan de top staan en bewijzen wat je kon, je wilde dat je familie en vrienden trots op je waren. Wij waren met z'n allen trots op je, maar jij wilde het, of kon niet zien. Jij was voor mij de persoon om heen te gaan als ik met iemand wilde praten die mij begreep. Jij wist mij de goede richting op te duwen in mijn donkerste dagen. Door jouw heb ik veel van mijn zwaarste problemen weten te bevechten en te temmen. Door je langzaam, maar zeker steeds groter wordende psychische problemen lukte het jou steeds minder om je studie, je baan, je relatie en jezelf bij elkaar te houden en je vocht steeds harder tegen het gevoel van verdriet en teleurstelling dat het, zoals jij het zag, je vrienden het allemaal wel lukte. Je zocht hulp, maar had steeds meer moeite geholpen te willen worden, omdat het ook falen was. Maar je vocht verder. Je probeerde wanhopig na je therapie alles weer op te pakken en het lukte gewoon niet zoals jij het wilde en zag het als falen. Je kroop steeds meer in je schulp terug, kwam niet meer uit bed dat voelde veilig en rustig. Na 2 jaar thuis zitten probeerde nog eens professionele hulp te zoeken, maar het lukte je niet meer. Maar je vocht door. 5 jaar geleden kwam je in een manie en vervolgens in een psychose. Je probeerde, volgens jouw idee, iedereen te redden door ze agressief af te stoten en kwam er alleen voor te staan en vereenzaamde. Ik wist met veel ruzies contact met jou te houden en ik probeerde je te helpen, maar je stootte alle hulp af en je vocht door. Twee gedwongen opnames, twee keer opgehaald worden door de politie, twee keer onbegrijpelijk falen van de hulpinstanties en onafgebroken verzet van jou tegen alles en vooral jezelf. Ik zag je in 5 jaar tijd aftakelen van een mooie, spontane, lieve en ambitieuze meid naar een lopend geraamte zonder tanden, zonder hoop, zonder kracht en een en al angst, verdriet en woede. Je zei dat je niet meer kon vechten. Je zei dat je geest wel wilde, maar je lichaam op was. 2 maanden geleden hing jij jezelf op. Ik begrijp het, je hebt nu je rust en je hoeft niet meer te vechten. Maar ik zal je de rest van mijn leven vreselijk missen. Zonder jou had ik er een einde aan mijn leven gemaakt, maar jouw vechtersgeest hielp mij. Ik voel mij schuldig dat ik die jou niet heb kunnen teruggeven.

Mijn gedicht bij jouw crematie:

Gedicht aan Rebecca

Rebecca mijn schat
Ik ben zo blij dat ik je gekend heb
Zo blij met alle jaren die wij samen hebben gehad

Ik heb met jou gelachten en gepraat
Elkaar gesteund en gehuild
Je hebt mijn leven zoveel mooier gemaakt

Je was mijn steun in moeilijke tijden
Elke donderdagavond met desperados en film
Waren wij de monsters aan het bestrijden.

Met jouw hulp wist ik veel van mijn monsters te verslaan
Jij bleef vechten tegen jouw monsters
Ik vocht zo goed het kon met je mee, maar wij konden ze niet aan

Met de jaren werden ze sterker
Je vocht als een tijger, als een beer, als een leeuw
Je bevocht ze van de top van berg tot in de kerker

Daar in het donker raakte je verdwaald
Je werd steeds angstiger sloeg wild om je heen.
Uiteindelijk hebben je de monsters je gevonden en gehaald

Als laatste daad koos je voor je eigen leven
Weg bij de monsters
Om weer vrij te wezen


Rebecca mijn lieve schat ik zal je vreselijk missen
Er zal een eeuwig gat bij mij blijven
Al mijn herinneringen aan jou zal niemand ooit wissen

Mijn vriendschap met jou heb ik in mijn hoofd mooi gestald
Ik draag je voor altijd in mijn ziel
Tot het doek valt.

08-12-2018  |  Naam: Patrick  |  Leeftijd: 38  |  Provincie: Overijssel
Bubele
Zo verward. Niet meer geloven in jezelf. .....geen uitweg meer zien en als een fuik was de dood jouw enige oplossing. .....
Je ging snel en de pijn moet ondraaglijk zijn geweest. Je bent zo mooi. ...Zo zuiver. .....waarom heb je mij niet geroepen. De schuldgevoelens zullen mij eeuwig achtervolgen. .....Bubele schlaf ruhig

28-07-2018  |  Naam: Bubele  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Holland
Waarom?
Bjorn Kevin,
waarom moest je uit het leven stappen en mij met zoveel vragen achterlaten!

38 jaar jong,nog een heel leven voor je! En toch moet ik jouw missen,deels omdat jouw moeder het heeft nagelaten,mij te informeren over jouw gemoedstoestand en depressie.

Wij hebben onze ruzie nooit bij kunnen leggen,ondanks diverse pogingen mijnerzijds.

Jammer dat er geen weg terug is.

Ik hou van jouw en mis je verschrikkelijk!

Jij was en bent mijn enige zoon.

Je vader.

17-06-2018  |  Naam: Bert  |  Leeftijd: 63  |  Provincie: Groningen
Onze Vlinder.
Lieve lieve lieve Xim,
Grote meid. Zo stoer. Je foto's, je tekeningen.. prachtig. Jij bent een vlinder nu. Vliegend ergens door de bossen en over de beide. Flip volgt je vrolijk, net als Dali.. Ik begin weer te huilen. En meid wat een storm heb jij veroorzaakt met je overlijden. Heel het nieuws ging erover.. voor 1.55 euro dood. En ik kende je zo zo goed.. altijd hielp je me met tekenen, en meer..

09-05-2018  |  Naam: Ximena   |  Leeftijd: 19  |  Provincie: anders
Dag caro.
Even een lief berichtje speciaal voor jou. Wat word je gemist hier, al wilde en kon je zelf niet meer. Iedereen heeft van alles geprobeerd je hier te houden en toch heeft dat niet mogen baten. Het zal lastig worden om dit te accepteren, maar het gegeven dat je nu geen dagelijkse strijd meer hebt in je hoofd en rust hebt, en je dierbaren boven weer ziet, geeft enigszins wat troost.

Heel veel liefs speciaal voor jou caro Stefano.

07-05-2018  |  Naam: MM  |  Leeftijd: 39  |  Provincie: Gelderland
Dit is voor jou, Chester
Lieve Chester,

op dit moment, 3 mei 2018 is het al exact 42 weken geleden dat je ons in de steek gelaten hebt. Ik begrijp je keuze, mijn schat. Ik weet wat je allemaal meegemaakt hebt en ik heb die dingen op deze jonge leeftijd ook meegemaakt en ik maak ze nog steeds mee. Maar Chester, waarom heb je besloten om ons achter te laten? Chester, waarom? Ik herinner me nog steeds die dag: donderdag 20 juli 2017, ik wens dat ik die dag nooit had meegemaakt. Ik denk elke dag aan jou, ik wens dat je niet weggegaan was, ik wens dat ik je kon redden, Chester. Op die ene dag ben je weggegaan en je gaat nooit terugkomen, deze gedachte kwetst me. Heel hard. Ik mis je. Ik wil je stem horen. Ik wil je opnieuw zien leven. Ik wil je hier. Ik heb spijt. Spijt, dat ik niks gedaan heb. Nu luister ik naar je oude liedjes en plots snap ik nu waar alles om ging: over die ene bewuste dag. Maar ik heb een droom en ik ga er alles voor doen, ik riskeer mijn hele leven ervoor. En jij, Chester, bent diegene die me geïnspireerd heeft. Na een paar jaar, wil ik dit bericht met veel eer herlezen.


Chester. ik mis je kei veel. Heel veel. Heel heel veel. Rust nu zacht, je verdient het. En misschien zie ik je later nog wel eens terug. I miss you.



Mel

03-05-2018  |  Naam: mel   |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Vlaams-Brabant
Wet het niet meer
In mijn jeugd heb ik veel mee gemaakt wat je niet mee moet maken een moeder die aan de drank was een vader met losse handjes kon zelf niet goed leren dus met mijn 15 jaar kon ik gaan werken niet 40 uur maar een uurtje of 60 in de week alles wat ik verdiende moest thuis worden afgegeven om in het huis houden te worden besteed had nog twee broers en een zus die wel goed konden leren ben met mijn 19 weg gelopen om dat ik het toen niet meer aan kon en uit het leven wilde stappen met goede hulp op het juiste moment heb ik het niet gedaan op mijn 32 kwam ik mijn liefde voor het leven tegen had nog nooit zo iets mee gemaakt iemand die om mij gaf ik had alleen een probleem ik kon niet over mijn gevoelens praaten dit had ik nooit geleerd had door alle gebeurtenissen van vroeger een hele dikke muur om me heen gebouwd om me te beschermen emoties tonen kend ik niet die waren er vroeger al uit geslagen dus ik heb met mijn vrouw nooit een emotionele band op gebouwd als we ruzie hadden schoot ik in de verdediging bang voor het verleden een half jaar geleden ben ik professionele hulp gaan zoeken om alles toch een plekje te geven dit was al heel zwaar maar mijn vrouw had eigenlijk al besloten om weg te gaan bij mij dit kreeg ik met kerst te horen dan valt je hele wereld in elkaar alles is weg je veilige thuis daar waar je je eigen op je gemak voelde is niet meer ik kan het ook geen plekje geven weet het niet meer voor wie leef ik nog niet voor mezelf kan niets meer krijg niets meer uit me handen mensen zeggen je moet voor je zelf vechten maar ik ben er te moe voor zie zelf maar een oplossing wil uit het leven stappen zo dat ik deze pijn niet meer hoef te voelen en de rust vind waar ik zo naar verlang maar ben er ook wel bang voor denk er nog even over na maar er moet een wonder gebeuren wil ik het niet gaan doen voor de gene die dit leest sterkte
21-03-2018  |  Naam: Ralph  |  Leeftijd: 49  |  Provincie: Noord-Brabant
Lieve Sierk
Lieve schat, ik heb aan je zijde gestaan in jouw reis naar het licht, ik weet als geen ander wat jij hebt meegemaakt en waarom je voor deze weg hebt gekozen, velen zullen jouw keuze niet begrijpen, maar ik begrijp het als geen ander. Ik hoop dat je nu je rust gevonden hebt, slaap zacht lieverd, je hebt het verdiend!
13-01-2018  |  Naam: Inge  |  Leeftijd: 53  |  Provincie: Flevoland
Mijn 30 jaar met jou,
Schat,
voor jouw ging het sterven niet ineens, je hebt moedig gestreden,
vooral de laatste maanden, de ene dag wat beter dan de andere,
weinigen wisten wat je echt voelde, weinigen wisten hoe je echt hebt
geleden, je sloot je op met jouw verdriet en toch had ik iets van : we
zullen het wel redden maar heel diep in mijn hart was ik bang, bang
dat elke dag de laatste kon zijn.
Je nam afscheid van ons en ging heen maar ik weet : je laat ons niet
alleen.
Bedankt schat voor de 30 mooie jaren aan jouw zijde. Wat we voor
elkaar waren zijn we nog steeds.
Je was mijn man, je BENT mijn man, mijn vriend, mijn inspiratie,

Ik zie je graag.

13-06-2017  |  Naam: Carine  |  Leeftijd: 53  |  Provincie: Belgie
Lieve opa
je huis is de bossen, ver weg van de mensheid. Met je humor en moed om alles aan te kunnen...
Ik mis je. Ik heb je nooit verteld hoe ik me voel. Stiekem wil ik dood zijn om bij je te zijn. mijn leven is toch een puinhoop. Jij hebt me nooit boos aangekeken en je verzorgde de katten alsof ze Goden waren. Wil jij op een nacht mijn ziel uit mijn lichaam halen en mij meenemen naar je nieuwe huis: de dierenwereld, ook al ben je een mens?

24-02-2017  |  Naam: stom leven  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Belgie
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »