Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

Ik voel me depressief omdat ik

gepest word (of vroeger ben gepest)
mezelf overbodig voel op deze wereld
geen echte vrienden heb
mishandeld of misbruikt word (of dit is vroeger gebeurd)
in een moeilijke situatie zit
geen doel in dit leven zie
moe ben
ziek ben
ik voel me niet depressief
een andere reden ...
(Er is 9640 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Ik zie het allemaal niet meer zitten
Hallo ik ben Barbara, en ik zie het leven niet meer zitten. Ik wordt gepest met mijn naam en mijn verleden. Ik ben vroeger misbruikt door mijn vader en mensen wachten me op op school. Dit is mijn laatste hoop. Als ik geen reactie krijg ga ik mezelf van het leven beroven
20-11-2017  |  Naam: Barbara  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Brabant
Wat moet ik doen..
Het leven zit erg tegen.. Ik ben sinds december 2016 erg depressief. Ik heb veel vrienden verloren. Ik heb vaak het gevoel dat ik niemand ben, dat ik niks waard ben. Ik snijd mezelf... Ik ben 13.. Op deze leeftijd zijn de meeste mensen wel gelukkig, maar ik? Ik ben een uitzondering. Niemand die me begrijpt, die me kan helpen. Ik voel me alleen op deze wereld.. Ik ben uitgeput van alles. School, niet slapen (Ik kan het gewoon niet, niet meer..)

Ik ben vroeger ook erg gepest. Ik werd altijd buitengesloten, ze zeiden dat ik nooit wat zou worden.. Ik zei toen ook al dat ik zelfmoord wou plegen.
Nu ik in de 2e zit (en dus een andere klas heb) dacht ik dat het beter zou gaan, maar alles werd erger.. alle nare gedachtes nemen toe, mensen mogen me niet.. Iedereen van de basisschool die me herkent, roepen altijd als ze me zien "Hoer" en "Val dood". Ik weet het echt niet meer...

Ik zie het leven echt niet meer zitten.. Ik wil weglopen van huis.. Om van alle problemen af te zijn..
Wie wilt me helpen..Wie kan me helpen.. Alsjeblieft.. Red mij van deze hel :(..

16-11-2017  |  Naam: Naomi  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Utrecht
zo moe
Al jaren ga ik door het leven met de gedachten waarom ik nog leef. Na een jeugd vol geweld, ruzie en een gezin dat meer overleeft dan leeft. Mijn hele schoolleven was een hel Ik werd gepest genegeerd en sociaal genegeerd. Ik was dood lui en te stom voor woorden. Spook was mijn bijnaam.
Mijn relatie is stuk gelopen mede door dat mijn ex manisch en licht schizofreen was. Vanaf dat de jongste 6 maanden was zorgde ik alleen voor mijn jongens. Als bij mijn jongste op 16ste blijk dat hij autist is komt dat hard aan. Ook de oudste krijg 2 jaar later dezelfde stempel. Ik neem de stap om eens te zien of het ook in mijn kant voorkomt. Ik krijg de stempel asperger. yippie zal je denken eindelijk weet je wat er mis is met je. Dingen die op zijn plek gaan vallen. Opstaan en weer verder. Maar hoe? I.p.v. dat mijn medemens mij accepteert hoor ik steeds dat ik mij moet aanpassen aan hun manier. Hoe kan ik voorkomen dat ik in de stress schiet. Mijn collega's hebben last van mijn gedrag? Ik moet handvatten leren zodat ik niet zo gauw in paniek raak. Waarom moet ik nu weer een strijd aangaan om geaccepteerd te worden zoals ik ben? Waarom krijg ik steeds dat gevoel dat ik niet normaal ben. Waarom ben ik zo geboren? Was ik niet beter af dood? Ik ben zo moe van die dagelijkse strijd om weer een dag door te komen. Zo moe van het gevecht om alle dingen te verwerken voor ik tot rust kan komen. Zo moe om te leven. Mag ik stoppen?

14-11-2017  |  Naam: Miranda  |  Leeftijd: 50  |  Provincie: Zuid-Holland
Vechten
Ik ben nu 26 en heb al sinds mijn 16e suďcidale gedachten. Ik wil dood, maar wil mijn familie en vrienden dit niet aan doen. Ik zocht naar manieren die een ongeluk zouden lijken, maar geen enkele gevonden. Ik ben in therapie geweest en heb er meer controle over. Maar ik voel mezelf terug weg glijden. Ik wil dit niet doen, maar wil even weg van alles, zonder iets te moeten uitleggen. Ik wil in het ziekrnhuis liggen. Met fysieke verwondingen. Zo ben ik even weg van alles en hoef ik niet opnieuw mijn naasten te belasten. Is er iemand die weet hoe je makkelijk in ziekenhuis terecht komt dat het ongeluk lijkt ofzo
14-11-2017  |  Naam: What's wrong with me  |  Leeftijd: 26  |  Provincie: Friesland
Van alles en nog wat maar niks wil goed gaan
Ik ben Erik (niet mijn echte naam) ik ben 15 en ik zit met van alles en nog wat. Afgelopen januari (2017) zijn mijn ouders gaan scheiden.. ik heb er nog steeds veel verdriet en last van. Er is thuis veel gezeik m'n pa zeikt over m'n ma en m'n ma over m'n pa. Ze hebben allebei een nieuwe vriend en vriendin. Ik heb geen goeie klik met de nieuwe vriendin van m'n vader. Als zij bij ons thuis is ga ik maar naar boven om te gamen zodat ik niet bij d'r hoef te zijn. Met m'n ma bed ik heel veel ruzie .. over bv. School m'n vriendin (ex) ej over nog veel meer. Ze dreigt me uit huis te zetten en ze zegt vaak dat ik bij m'n vader moet gaan wonen. Mijn ex-vriendin heeft t pas ook uitgemaakt waar ik nog steeds veel verdriet van heb ... we hadden iets langer dan 1 jaar .. ik vind d'r echt heel leuk Maarja zij heeft al weer een andere jongen op t oog. Op school sta ik er ook slecht voor ik heb door al dit gezeik geen motivatie meer voor school .. mijn vrienden .. tja die hebben me ik de steek gelaten toen ik vorig jaar in de helt van de 2e klas van havo naar mavo ging .. ze dachten dat ik t deed voot (toen nog) mijn vriendin terwijl t was omdat ik me thuis niet kom concentreren door de scheiding .. kan iemand mij helpen .. alsjeblieft .. ik zie het leven echt niet meer zitten. Ik wil weg ..
13-11-2017  |  Naam: Erik  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Brabant
Leeg
Mijn naam is Maya, ik ben 15 jaar en ik heb al 6 jaar lang een zware depressie. Niemand van me familie weet dit, ik wil niet dat ze hoofdpijn van me krijgen. ik word al 10 jaar gepest op school, thuis, op straat en als ik in me vaderland Egypte ben. Ik heb ook ADHD en leerproblemen, dat heeft niemand in de familie. Ik voel me zo alleen en buitengesloten, "je zus en broertje komen altijd als eerst!" zegt me moeder. Ik voel me niet belangrijk in de familie. Op school schelden ze me uit met kanker elke dag, het kwetst me heel erg want me opa is dit jaar door longkanker om het leven gekomen. Het gepest wilt niet ophouden. Op de basisschool gaf iemand mij een mes en zeide dat ik mezelf moest vemoorden omdat ik een schaamte was en niemand om me geeft. Sinds dat moment zijn me zelfmoord gedachtes alleen maar erger geworden. Ik heb vaak mezelf pijn gedaan en ik krijg vaak paniekaanvallen, woedeaanvallen ( die probleem heb ik al me hele leven maar ze zijn erger nu), inzinkingen, etc.

Me familie maakt vaak racistische opmerkingen tegen mij, ik ben de enigste kind uit me gezin die een bruinige getinte kleur heeft en ik heb hele grote krullen. Me oom noemde me ineens in de voorjaars vakantie een (n woord, jullie weten wat ik bedoel). Ik schrok me heel erg en ik was heel erg boos geworden. Hij zei dat lichtere kleuren beter zijn dan de kleur dat ik heb. Maar wat kan ik doen zei ik toen, me vader is heel erg getint ik heb het van hem gekregen. Hij ging niet luisteren en ging verder dom doen. Ik voel me soms niet lekker door me kleur, soms denk ik dat blank zijn beter is dan een getinte kleur te hebben.

Ik heb mezelf voor het eerst pijn gedaan toen ik 9 was en nu denk ik vaak om van een gracht te springen of mezelf ophangen. Ik durf echt geen hulp te vragen want niemand in mijn gezin geeft om mij. Ik kan niet meer herinneren wanneer me ouders vroegen of het goed ging met mij, ze denken alleen aan studie met mij en met me broertje en zus denken ze aan meer dingen. Heel veel mensen haten mij..en daarmee bedoel ik me familie. Ik wil doodgaan..

13-11-2017  |  Naam: Maya  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Noord-Holland
Overal problemen
Op school word ik heel erg gepest omdat ik geadopteerd ben uit een Aziatisch land. Ze zeggen dat ik op moet rotten naar mijn eigen land en dat ik nooit wat zal bereiken in dit fatsoenlijke land. Mijn beste vriend is helemaal depressief omdat zijn moeder van alles doet, dus hem wil ik niet lastigvallen. De docenten op school vertrouw ik niet omdat zoveel scholen mij weg hebben laten rotten. Thuis gaat het ook niet goed met me omdat ik altijd gedoe heb met mijn eigen moeder. Mijn vader wil niet naar me luisteren. Overal heb ik gedoe en er zijn maar drie meneen van wie ik echt het idee heb dat het hen zou kwetsen als ik er echt een einde aan zou maken. Als ik niet kon schrijven en tekenen had ik er echt allang een einde aan gemaakt, maar nu is dat ook niet meer genoeg. Toen ging ik mezelf onder hypnose proberen te krijgen om alle nare dingen te vergeten, maar dat hielp niet en uiteindelijk was muziek luisteren ook al niet meer genoeg. Ik weet niet wat ik moet doen.
12-11-2017  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Overijssel
ergste vader
ik vond het oneerlijke dat ik dingen te doen dat mijn zusje niet hoefde te doen als elk normaal kind werd ik boos dus ging ik stampen maar 3 keer mijn hand werd toen helemaal verdraaid door mijn vader daarna slog hij mij keihard op mijn rug hij zij als ik je wat zeg dien je te gehoorzamen en sloeg me nog een keer en nog een keer tot ik moest huilen hij ziet mij als een bediener vanaf nu is hij da mijn baas dus geen vader meer
11-11-2017  |  Naam: jeneisha  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Noord-Holland
einde in zicht
Volgende week word ik 35.... De leeftijd waarop ik dacht alles bereikt te hebben. Niets is minder waar... Ik heb geen kinderen, mijn vriend gebruikt me om niet alleen te zijn en mijn carričre is onbestaande. Mijn droom was om op mijn 30ste een warm gezinnetje te hebben met 1 of 2 kinderen en een job waar ik dagelijks plezier in beleefde. 30 kwam en ik verlegde de lat naar 35 voor kinderen. Nu ben ik een week verwijderd van dit gevreesde getal en nog steeds uitzichtloos. Geen kids, gezellin en werkend in een bedrijf dat nagenoeg failliet is. Tel daarbij incest, 2 verkrachtingen en zware mentale en fysieke partnergeweld bij op in het verleden dan is geen mens sterk genoeg om overeind te blijven. Ik heb het gehad. Meer dan 20 (!) jaar gesprekstherapie en ik sta geen stap verder. Ik huil mezelf nog elke nacht in slaap.... Nooit gedacht dat ik zo eenzaam zou zijn. Ik probeer steeds goed te doen voor andere maar blijf steeds alleen achter. Mja depressie is duidelijk slecht voor de sfeer. Mijn excuses maar mijn lichaam kan niet anders meer. Ik kreeg onlangs de vraag wanneer ik nog eens echt gelukkig ben geweest... Eerlijk? Geen idee. Ik overleef. Omdat het moet.
10-11-2017  |  Naam: uitzichtloos  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Friesland
Jah?
Ik word al bijna mijn hele leven gepest en ik denk dat mensen willen mij niet. In mijn familie is er ook vaak ruzie en vergeten ze mij op school praat niemand tegen me. Mijn moeder is NOOIT thuis ,maar altijd aan t werkik voel me super onzeker en alles ik zei t tegen mijn enigste 2 vriendinnen en ineens moeten ze niks meer van me weten. Ik wil graag dood maar geen idee hoe, ik wil geen pijn voelen.
10-11-2017  |  Naam: Ano  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Friesland
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »