Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

Ik voel me depressief omdat ik

gepest word (of vroeger ben gepest)
mezelf overbodig voel op deze wereld
geen echte vrienden heb
mishandeld of misbruikt word (of dit is vroeger gebeurd)
in een moeilijke situatie zit
geen doel in dit leven zie
moe ben
ziek ben
ik voel me niet depressief
een andere reden ...
(Er is 13000 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
kwijt
Ik ben er zo mee klaar. Ik zie het niet meer zitten. Iedereen die ik toelaat in mijn leven, mensen die ik vertrouwde die ik alles vertelde. Mensen die mij tijdelijk goed lieten voelen. Liefde die ik gaf maar niet kreeg. Het gevoel van gebruikt worden. Altijd laatste optie zijn. Altijd erop gewezen dat ik fout zit. Ik kan het niet meer. Ik wil het niet meer. Kon ik maar weg, een nieuw leven leiden. Kon ik maar gewoon een gelukkig leven opbouwen ergens ver van waar iemand mij kan vinden. Ik mis mezelf, de oude mij. Ik mis degene die overal kon zijn en doen wat zij wilt zonder ergens anders aan te denken. Plezier hebben en genieten. Waarom zit ik in dit gat waar ik niet meer uitkom. Waarom lukt niets. ik weet het niet meer
31-05-2018  |  Naam: lou  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Overijssel
Geen zin meer
Al heel mijn leven heb ik moeten helpen met een moeder die om de haverklap zelfmoord probeerde te plegen omdat het niet ging hoe ze het wil. Ondertussen werde ik mishandeld door mijn opa. Hoevaak ik bleef vluchten kwam ik steeds weer bij mensen terecht die meer van me wouden terwijl ik dat niet wou. nu ondertussen 5 jaar geleden ben ik zwaar depresief geworden met een burnout. elke dag zeg ik nogsteeds tegen mezelf het word wel beter. nou 3 jaar geleden leerde ik mijn vriend kennen die heeft me daar weg gehaald maar nu lijkt het alsof ik vervloekt ben. zijn vader overleed nu heeft hij ondertussen ook een burnout. alles word voor hem steeds zwaarder. dus soms denk ik meschien is het beter als ik weg ben. want alles wat ik probeer of doe het gaat toch fout. eerlijk na 5 jaar vechten tegen het word wel beter word ik moedeloos van. enige wat ik nog kan denken is het is wel goed geweest.
30-05-2018  |  Naam: deef  |  Leeftijd: 23  |  Provincie: Noord-Brabant
Me carriere wordt niks
Hallo, hoi. Me alles (mijn muziek) is allemaal fockt. Ik zie het niet meer zitten. Ik maak alleen slechte muziek en iedereen pest mij daarom. Ik probeer gewoon net als BOEF enzo te zijn, je weet zelf toch. Maar niemand vind da stoer. Dit is mijn verhaal.
Wie maakt het zelfde mee. hh

doei

28-05-2018  |  Naam: Richard  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Noord-Brabant
... geef niet op :)
De zomer van 2016 was de zomer van mijn leven, maar tegelijkertijd ook de zomer van het doemscenario. Ik stak al mijn tijd en al mijn energie in iemand en opeens was alles weg, gone. Het was de eerste keer dat ik zo veel om iemand gaf dat ik niet meer om mijn eigen belang gaf, en alles deed om haar gelukkig te maken, want haar geluk was mijn geluk. De klap, van toen het over was, ben ik nooit meer te boven gekomen, ondanks dat er ook nog een tweede deel is geweest. Vanaf mijn eerste schooldag was ik moe, uitgeput en kon ik me niet meer concentreren. Ik had nergens zin meer in. Een half jaar later werd ik 18 en kon ik mezelf uitschrijven van school. Ik probeer van alles maar het wil allemaal niet lukken. Mijn hoofd is een teringzooi van drie verschillende mentale ziektes bij elkaar. Het Syndroom van Asperger, depressie en nog een sociale angststoornis erbovenop. Ik laat me binnenkort testen op nog meer stoornissen dus wie weet verandert de lijst nog.

Hoe erg alles ook tegenzit, 1 ding doe ik niet en dat is opgeven. Al zie ik zelf het nut van het leven niet meer in, ik heb nog een broertje en 2 zusjes die ik wil zien opgroeien en misschien, als het even kan, nog blij wil maken ook. Mijn ouders zou ik het nooit aan kunnen doen om er een einde aan te maken. Ondanks dat ik het ze allemaal weinig laat merken, hou ik diep van binnen wel van ze.

You gotta keep going, you gotta stay strong.
Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor anderen. Ook al denk je dat je iedereen kwijt bent, er zijn altijd nog mensen die om je geven.

Mij zal je waarschijnlijk nooit spreken, deze site is immers anoniem.. maar weet dat ik ook om je geef. Je bent één van ons. Iemand met een overeenkomende gedachte. Als jij besluit er een einde aan te maken is dat een verlies voor ons allemaal. Wij zijn samen een familie.

Zoek manieren om je af te leiden, probeer je best te doen. Je verdient het om geliefd te worden. Als het niet lukt is het oké, maar geef niet op. Ik hou van je, en ik ben niet de enige op deze wereld. :)

I'm proud of y'all, stay strong.


28-05-2018  |  Naam: j.  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Noord-Holland
Ik ben gewoon moe...
Ik heb de liefste familie ooit, en de beste vrienden om mij heen. Iedereen om mij heen houd van mij, geeft om mij en wilt mij beschermen. Je zou denken: waarom dan je leven beëindigen? Er is een persoon waar ik niet mee kan omgaan... en die persoon ben ik. Ik heb mijzelf nooit kunnen accepteren.
Maar ik ben nu op het punt dat ik mezelf niet alleen niet kan accepteren, ik haat mezelf nu. Onzekerheid hoort erbij, zeker op mijn leeftijd. Maar het is zo vermoeiend om de hele dag geconfronteerd te worden met wie je bent (zeker als je jezelf niet accepteerd). Een apart gevoel kan ik je zeggen, als je niet kan omgaan met je zelf. En als er één persoon is die je je hele leven tegenkomt, ben jij het wel. Er is nog iets wat mij elke dag kapot maakt. Mijn slapenloosheid eist de tol. Ik heb vroeger al vaak moeite gehad met slapen. Maar dat was een tijdje rustig. Sinds een jaar is het daar in tegen nog veel erger geworden. Er zijn nachten dat ik niet, of een paar uur slaap. Ik ben al gelukkig met 4 uurtjes want dat is bijzonder lang voor mij. Het vreet me op van binnen en er is niks aan te doen. Het maakt me gek, chagrijnig en vermoeit. Ik maak mezelf helemaal gek in me hoofd s'nachts en ik voel me hopeloos... en radeloos. Me hart luchten op deze site gaat mij hopenlijk helpen. X

26-05-2018  |  Naam: L  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Noord-Holland
Niet
Heb vanmorgen een poging gedaan en helaas het is mislukt.vanuit het ziekenhuis ben ik weer thuis,maar hoe nu verder? Mijn gedachtes dwalen af,waarom wel,waarom niet,wat maakt het uit,hoeveel zin heeft het allemaal? Kortom.....Terug bij af
24-05-2018  |  Naam: Markje  |  Leeftijd: 49  |  Provincie: Zuid-Holland
Zelf me leven verkloot
Het is twee jaar geleden begonnen toen me jeugd liefde na twee kinderen en 18 jaar bij me weg ging
Ik heb mezelf toen verloren in de drugs coke! Wat een gevaarlijk goedje is dat toch
Nu veel schulden en zie geen betere toekomst ik was van de coke af maar gebruik het weer steeds vaker en voel dat ik langzaam weer verslaafd raak
Het ging even goed was me schulden aan het inlossen had weer een vriendin gevonden maar die had achteraf ook problemen want ze heeft haarzelf in april opgehangen en ik heb haar toen gevonden.... heel heftig vooral omdat mijn beste maat dit ruim twee jaar geleden ook heeft gedaan
En nu..... tja en nu loop ik zelf met die gedachte al zou ik het liefste nu een pil innemen en gewoon rustig inslapen mezelf ophangen kan ik niet heb nu twee keer gezien en meegemaakt wat dat met de naasten doet en vooral voor de gene die me dan zou vinden
Nee ik wou dat ik een pil had dan was ik er waarschijnlijk niet meer geweest

21-05-2018  |  Naam: Jeroen  |  Leeftijd: 39  |  Provincie: Gelderland
Geen plekje voor mij
Al mijn hele leven zoek ik naar een thuis waar veiligheid, warmte en geborgenheid is. Ik dacht nu eindelijk mijn thuis gevonden te hebben en dat gaf me kracht & levensenergie.
Het kostte mij moeite erop te durven vertrouwen dat dit thuis zou blijven, maar ik stelde me kwetsbaar op en schonk vertrouwen.
Nu toch, blijkt dat mijn angst wel terecht was.
Ik heb geen ‘thuis’ en zal dat nooit krijgen....
Ik zal voor niemand zo belangrijk zijn zoals ik eigenlijk belangrijk had moeten zijn voor mijn eigen ouders.....

ER IS GEEN PLEKJE VOOR MIJ
en daarom is het beter om te gaan

21-05-2018  |  Naam: Ella  |  Leeftijd: 34  |  Provincie: Zuid-Holland
ik zie hetl leven niet meer zitten
ik heb slechte dingen gedaan en daar heb ik spijt van. Ik heb thuis nagedacht om mezelf op te hangen, ik dacht bij mij zelf zou ik zo verder willen leven? wie zou ik pijn doen als ik weg ga? bij mij zelf had ik het gevoel dat niemand om mij gaf ik had zelfs de gedachte dat ik niks meer voor me ouders betekende en ik wou niet meer verder gaan met mijn leven ik wil weg van deze wereld
21-05-2018  |  Naam: C  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Limburg
Zelfmoord
Ik voel me niet fijn omdat mijn vqder mij uitscheld voor dikke en mijn broer pest me met niet fijne gedachtens en ja.
19-05-2018  |  Naam: Niels  |  Leeftijd: 12  |  Provincie: Limburg
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »