Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

Ik voel me depressief omdat ik

geen doel in dit leven zie 23.84 23.84%
mezelf overbodig voel op deze wereld 19.39 19.39%
in een moeilijke situatie zit 14.88 14.88%
gepest word (of vroeger ben gepest) 9.44 9.44%
een andere reden ... 8.24 8.24%
geen echte vrienden heb 7.44 7.44%
moe ben 6.86 6.86%
mishandeld of misbruikt word (of dit is vroeger gebeurd) 4.51 4.51%
ik voel me niet depressief 3.38 3.38%
ziek ben 2.02 2.02%
(Er is 14062 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
...
K was een tijd geleden depressief, na een paar weken was dit gelukkig over maar gisteren startte T allemaal weer. K heb vandaag weet voor de eerste x in lange tijd gehuild, k probeer me sterk te houden maar dat lukt allemaal niet. K heb zelfmoord gedachten en k heb hier ook ooit eens over gepraat met een vriendin die dit ook had/heeft. Ze zeggen de hele tijd dus tegen mij zo ‘rode vlag’ of ze hebben zon liedje: “rood rood rood” ofzo k kan niet meer en k WIL dood. De volgende x dat ze zit doen ga k uit de les naar huis want k ben hier echt klaar mee. K heb zoveel emoties nu in mij van woede tot verdriet. K ben waardeloos, verspilling van zuurstof. K heb mezelf nooit iets aangedaan puur omdat ik het niet durf k weet niet hoe de mensen om hij heen daarop zouden reageren iedereen doet kut tegen mij. Op school doe k me wel sterk voor maar diep diep van binnen haat ik mijn leven en wil ik dood. Alles gaat nu weer achteruit. Hopelijk pleeg ik nooit zelfmoord en ga ik dat ook nooit doen maar dan weet ik. Niet (ff ter achtergrond informatie: ik ben 13, k zit in de 2e van gt en ben afgezakt van havo k ben buitenlands en zulke kinderen zeggen altijd zo “ ey .... jij bent toch met een bootje naar nl gekomen” k haat mijn leven) dit was dit, tot later of nooit meer
08-11-2018  |  Naam: Anoniem_xx  |  Leeftijd: 13  |  Provincie: Overijssel
Ik wil al langer niet meer
Hoi, uhm, ik weet niet hoe ik dit moet beginnen. Ik denk dat ik gewoon ga beginnen aan “mijn verhaal”

Ik ben nu 15 jaar en ik denk heel erg aan zelfmoord. Toen ik 13 jaar was, begon ik hier voor het eerst overna te denken. Thuis was het nooit zo leuk en ik voelde me erg achtergesteld. Ik voelde me eenzaam en me zussen sloten mij buiten. Ik was de dikkere in het gezin en werd daarom thuis “gepest”. Mijn zus sloeg of trapte me wel eens. Ik had depressie.

Toen ik 14 was, begon ik te leven alsof niets me meer boeide. Ik deed vanalles met jongens, wat ik achteraf nooit had mogen doen. Ik werd ‘verliefd’ op jongens die me achteraf hadden gebruikt als hun speelde. Het leven boeide me niet meet dus wat er ook gebeurde met jongens, het boeide me niet, ik ging erop in. In deze tijd heb ik ook een aantal zelfmoordpogingen gedaan, maar ben telkens weer wakker geworden.

Toen ik bijna 15 was leefde ik me vriend kennen. Ik ben nu al een jaar met hem samen. Net voordat ik met hem samen was, was ik al aan het verbeteren vanuit Mn depressie. De eerste maanden waren heel leuk met Mn vriend. Hij was lief en stond altijd voor me klaar. Ik kon altijd me ei bij hem kwijt. Alleen is hij een tijdje geleden anders tegen me gaan doen, ik weet niet waarom en als ik erover begin, krijg ik vanalles en nog wat de schuld.

Hij ziet niet hoe ik me voel en denkt er volgensmij niet eens overna. Ik voel me weer heel eenzaam, maar wil hem er niet mee lastig vallen. Ik ben bang dat hij zich aan mij gaat irriteren omdat hij denkt dat ik aandacht zoek. Het enige wat ik nu zoek, zijn sites waar beschreven staat hoe ik het makkelijkst een eind aan me leven kan maken. Ook zonder pijn.

Ik hoef niets te horen van dat ik mensen pijn doe als ik zelfmoord pleeg. Ik ben trouwens ook bang dat ik te laf ben om de 100% verzekerde manier van zelfmoord uit te proberen zoals voor een trein springen. Het is niet dat ik niet dood wil, het is dat ik er niets van wil merken.

Hoe kan ik zonder dat ik het merk dood gaan?

Groetjes,
Niemand.

06-11-2018  |  Naam: Niemand  |  Leeftijd: 15  |  Provincie: Zuid-Holland
Verdriet
Ik ben m ik ben 17 jaar en ik voel me de laatste jaren heel ongelukkig ik voel me waardeloos ik ben anders dan alle anderen ik heb niet veel vrienden ik vraag me soms wel is af of het nog nut heeft dat ik hier nog ben mijn ouders weten niet dat ik daar soms aan denk
06-11-2018  |  Naam: M  |  Leeftijd: 17  |  Provincie: Overijssel
Ik heb ruzie met mijn bff
Ik heb ruzie met mijn bff.
Zij wil dit niet goed maken .
Ik ben zo verdrietig ik wil gewoon dood.
Ik heb zo veel mee gemaakt .
Ik ben 11 keer verhuist in mijn leve.
Ik was 3 en moest uit huis ik heb toen alleen maar op groepen gezeten nu woon ik in een gezinshuis.

06-11-2018  |  Naam: Lola  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Friesland
Zinloos
Hoi,
sinds mijn scheiding waarvan ik zelf de knoop heb doorgehakt zie ik de toekomst steeds somberder in. Kaal worden geplukt door mijn ex. Een andere arbeidsongeschiktheids verzekering zit er niet in nadat de vorige gewoon veel te duur werd. Reden is dat ik me eerder gemeld had bij de huisarts dat ik het leven niet meer zag zitten. Toen medicatie gekregen.
Als zelfstandig ondernemer kun je alleen maar keihard werken en hopen dat je werk blijft houden. Ik zie met angst en beven de dag komen dat mijn inkomsten staken. Pensioen is al helemaal een lachertje tegenwoordig. Als ik dat al haal.
Het enige waar ik nog hier voor blijf op het moment zijn mijn 3 kinderen die ik toch al veel te weinig zie.
Ik ben moe, ik wil niet meer.

02-11-2018  |  Naam: Zinloos  |  Leeftijd: 44  |  Provincie: Gelderland
Ik stel iedereen teleur.
Sinds vorig jaar denk ik eraan om zelfmoord te plegen. Ik heb het gevoel alsof ik niet genoeg ben. Ik kan mijn ouders alleen nog maar teleurstellen. En als ik vraag of mijn vriendinnnen iets willen doen is het altijd nee. Alle stemmen in mijn hoofd zeggen dat ik het moet doen, maar mijn gevoel zegt dat ik veel te veel van mijn famillie houd. Mijn beste vriendin voelt voor mij echt als een zus zij is ook de reden waarom ik nog leef. Ik ben een heel gevoelig persoon, maar ik krop mijn gevoelens heel erg op daarom barst ik vaak bij een heeel klein dingetje al uit in een grote huilbuil.

Ik wil wel hulp zoeken, maar ben te bang om erover te praten. Ik hoop dat mijn verhaal delen ook oplucht.

30-10-2018  |  Naam: -  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Noord-Brabant
Zelfmoord met gevolgen!
Heey, wou me verhaal graag kwijt. Ik noem geen echte namen van ons. Teuntje mijn beste vriendin pleegde zelf moord haar eerste poging op mijn achttiende verjaardag! Ze liep dronken naar de sloot bleef even staan sprong erin zich zelf proberen te verdrinken. Ik en een paar vrienden reden haar. Ze ging naar huis haar ouders zeiden het valt wel mee ze was dronken zeiden ze. Ik vond het niet kunnen ze had hulp nodig ze was zich zelf al lang al niet meer ze was dowm somber maar praten er niet over met niemand, tuurlijk probeerde ik het het werkte niet dan werd ze ontzettend kwaad en ze laat me gaan. De volgende morgen was ze dood de dag na me verjaardag. Ik dacht ik ga naar haar toe dat dien vrienden ik kwam daar er was ambulance en politie. Ik kreeg te horen dat ze haar polsen had door gesneden beiden. En pillen had geslikt. Ik was zo overstuur ik begreep het eerst niet mijn vriendin beste maatje ooit ze had een lieve vriend Rowan en mij haar beste vriendin haar ouders ik begreep er niks van. Ik wist dat dit niet haar tweede pogin was die nu wel was gelukt daar voor ookal 1. Toen sprong ze van een brug maar lande goen en brak haar arm en been meer niet en toen had ze 2 dagen in een hulpcentrum gezeten en is ze wg gegaan zelf ze vond het wel genoeg. Met gevolgen van dien natuurlijk. En nu is ze al een jaar dood. Ik rouw nog steeds ik heb geen goede vrienden meer ik ga kapot van binnen. Waar keef ik nog voor toch ik heb niemand meer om voor te leven ik leefde nog voor haar en nu nog een jaar na haar dood om mensen niet nog meer te kwetsen ik heb al 5 jaar een heftige depressie ik ben op kapot waarom leef ik nog. Dat was mijn verhaal.
29-10-2018  |  Naam: Nola  |  Leeftijd: 19  |  Provincie: Antwerpen
Ik wil niet meer.
Ik wil nier meer echt niet. Om mij heen doe ik alsof ik alles aan kan en alsof alles goed gaat. Maar diep van binnen voel ik mezelf dood. Mijn familie accepteerd mij niet, al zijn er al jaren voorbij, het werkt niet. Ik ben niet mezelf waardoor ik erg terughoudend word naar anderen. Ik slik m'n woorden liever in dan dat ik ze uitkots. Waarom begrijpen mensen niet dat je geaardheid eenmaal is hoe het is? Ik haat mezelf en als ik de mogelijkheid had om hier iets aan te doen had ik liever dat mijn moeder die abortus had gepleegd en niet van gedachte veranderd was. Gatverdamme ik haat iedereen. Mijn hart wordt kouder en kouder. Het verleden heeft me al letterlijk en figuurlijk gepakt en verkracht. Maar de toekomst zal mij vermoorden. Het werkt niet. Ik wordt gehaat door de mensen waar ik zo erg om geef, ik doe alleen maar fout en krijg alleen maar op mijn kop. Complimenten zijn er haast nooit. Ik begin op te raken en mijn hoop ben ik al kwijt. De liefde van mijn leven kijkt niet eens naar mij om, terwijl we zo dicht bij elkaar zijn zijn we toch zo ver. Ik ben een vervelende, irritante droogkloot die alleen maar aan zichzelf denkt en nooit aan anderen. Hij doet me pijn, maar ik hou van hem en hij is een deel van mijn leven naast mijn moeder die mij nog hier op aarde houdt. De rest mag van mij weg blijven. Met pijn en moeite schrijf ik dit in de vroege ochtend. Mijn liefde ligt hier, niet wetens dat elke dag als ik eerder op moet ik hem een kus op zijn kop geef, ik weet nooit wanneer de laatste dag van mijn leven zal komen en ik vrees dat het niet lang meer gaat duren. Ik moet denken aan een songtekst van het liedje Oh no! - Marina and the diamonds: One track mind, one track heart
If I fail, I'll fall apart
Maybe it is all a test
Cause I feel like I'm the worst
So I always act like I'm the best.
Het gaat jullie goed.

29-10-2018  |  Naam: Davi  |  Leeftijd: 23  |  Provincie: Utrecht
weet ik zo even niet
Ik probeer het kort te houden. Iedere dag denk ik er aan, bewust/onbewust. Af en toe heb ik het erover: als ik pillen had... en een fles drank, dan zou ik 't achteroverslaan. Thans, is wat ik denk. Ik zeg af en toe dat ik niet meer leven wil. Als ik in de brugklas zit, en volwassenen zeggen met "andere woorden", dat je dat alleen zegt omdat je de aandacht wil van anderen. Dat ik mezelf niet van kant heb gemaakt, is omdat me dat niet word toegestaan. I can't live, i can't die. Omdat ik van alle kanten bekeken, afgetapt en gecontroleerd word. (no paranoid.). Ik leef het leven, tnt voorspelbaar, omdat anderen het zo willen, mij echter word niets gevraagd. Als ik de pijp uit ben, dan zal men mij niet missen om wie ik ben, maar omdat men iets van mij wil, (useful idiot.) M'n hele kutleven al zo gegaan. Via mij valt kennelijk een en ander voor elkaar te spelen. Ik meen het wel: als ik een pot meds had, en een fles drank, dan zou ik het achterover slaan. (ja hele mooie trui) anyway, ik wil graag dood. Je weet wel: dood? Kapot, niet meer zijn. Waarom dan, omdat ik dood wil. Dat is veiliger, omdat mensen een gevaar voor me vormen. Had ik een pot pillen, en een fles drank, dan zou ik ze innemen. Ik doe niet (meer) zoals een ander het wil, zo wel, dan om een iets. "Voordat ik ga", eigenlijk weet ik het al. Mensen hebben m'n dinnetje kwaaie dingen in het oor gefluisterd... en daarom is dinnetje ontrouw geweest, niemand die me het tegendeel bewijzen kan. Ik kan hier nog wel meer neerknallen, ik schei er maar's mee uit. Het is over met mijn goeddoenerij voor anderen. Over mijn rug. Niet erop. Is me te zwaar. Wat noemt u ongeluk? Wanneer ik uit deze HOEREN tent ben, ik zal een laatste mars maken: een des doods. En daar behoed ik geen hulp bij... enkel de kou, en geen mens om mij heen, zonder te weten waar ik ben. :). Ik wens geen betere wereld voor wie dan ook. Laat me gaan. Ik haat de wereld, en het feit dat dat ik me niet kan herinneren dat ik de keuze heb gemaakt om erop gezet te worden. Deze is eeuwen geleden al voor mij gemaakt. Ik haat mensen. Tot op het bot.
27-10-2018  |  Naam: Naam  |  Leeftijd: 99  |  Provincie: Drenthe
Euthanasie
Beste,
Mijn naam is Peter. Ik ben een blinde jongen en woon in Antwerpen.
Twee jaar geleden was ik nog de gelukkigste die je je kon voorstellen. Maar dat alles veranderde al snel toen ik ondervond dat ik altijd maar vermoeid geraakte, bij het minste wat ik doe. Omdat ik dus veel minder kan maakt me dat ook heel ongelukkig. En door mijn moeheid voel ik me ook heel snel aangevallen. En vroeger kon ik behoorlijk tegen kritiek, maar als ze nu kritiek op me uitoefenen voel ik me heel slecht. Omdat veel mensen dit niet kunnen aanvaarden, heb ik ook geen vrienden. En ik heb al lang gevraagd om euthanasie, maar ik krijg maar geen toestemming. Want ik voel me heel vaak totaal overbodig en voor niemand kan ik precies nog iets goed doen.
Groeten
Peter

27-10-2018  |  Naam: Peter  |  Leeftijd: 28  |  Provincie: Antwerpen
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »