Zelfmoord.nl




Deze site is bedoeld voor mensen met zelfmoordgedachten. Op deze site kun je je gedachten, je gevoelens (anoniem als je dat wilt) opschrijven.
Als je zelfmoord wilt plegen dan heeft dat vaak te maken met diepe pijn, verdriet, verwondingen, in de steek gelaten zijn. Voor iedereen is dat verschillend, ieder mens is uniek in zijn beleving en gevoelens. We willen je niet aanmoedigen om zelfmoord te plegen. Juist niet, wij willen je aanmoedigen en helpen andere wegen te zoeken. Vertel hier je verhaal. Er zijn mensen die naar je willen luisteren.

Bekijk ook onze andere sites:
  • Leefmee.nl

    Wij willen een luisterend oor zijn voor wie zijn/haar verhaal wil vertellen.
  • In Memoriam

    Ter nagedachtenis aan geliefden

Kijk ook eens op het forum als je lotgenoten zoekt, of als je wilt dat mensen op jouw verhaal kunnen reageren, of als je vaker iets kwijt wilt bijv.

Ik voel me depressief omdat ik

gepest word (of vroeger ben gepest)
mezelf overbodig voel op deze wereld
geen echte vrienden heb
mishandeld of misbruikt word (of dit is vroeger gebeurd)
in een moeilijke situatie zit
geen doel in dit leven zie
moe ben
ziek ben
ik voel me niet depressief
een andere reden ...
(Er is 13306 keer gestemd)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt?


pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »
Mijn verhaal.
Ik ben depressief omdat we een leuk groepje meiden hadden maar daar ben ik uitgezet. Ik heb slechte cijfers. Gescheiden ouders. Niveau lager ga. Overal slecht in ben. Ik ben lelijk. Ik verpest andermans levens. Ik ben een plank. Niemand begrijpt me. Waarom zou ik nog door gaan leven met dit gevoel?
03-07-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Overijssel
Ik ben het zat
Ik ben het zat met mijn leven alles wat ik doe is fout ierdereen haat me dus wat heb ik dan nog aan m’n leven zelfs m’n eigen moeder haat me
02-07-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 11  |  Provincie: Overijssel
Ziek
Hoi allenmaal,

Ik heb het gevoel dat niemand me begrijpt.
Vanaf jongs af aan ben ik eigenlijk een half jaar ziek van 1 jaar, ik word weer onderzocht ik ben te vaak ziek. Ik maak me erg zorgen over werk later en mijn toekomst. Op mijn werk (bijbaantje kassa bij lidl) beginnen ze nu helemaal moeilijk te doen en denken ze dat ik niet wil werken. Ik val super vaak in ik geef geen 100 maar 200%, vragen ze in eens naar een dokters verklaring die de dokter niet mag geven. Ook op mijn school doen ze al super lang moeilijk. Ik ben nu weer 2 weken ziek, ik begin weer in mijn neerwaarste spiraal te zitten. Op mijn kamer heb ik een mes waar ik me vaak mee snijd in mijn armen want pijn is fijn en bloed is goed... mijn beste vrienden begrijpen mij niet, mijn moeder moet alleen maar huilen als ik er over begin en mijn vader is er heel nuchter onder. Ken je het de vraag waarom leef ik nog ? Waar doe ik het nog voor? Missen ze me als ik dood ben? Nou die vragen stel ik me al af sinds ik 8 ben. Zit nu echt na te denken over zelfmoord hoe ga ik het doen en wanneer. Mijn brief die ik achter wil laten begin ik nu te schrijven.

Het enige wat ik nu denk is ik wil er niet meer zijn.... het leven heeft geen zin meer....😭

30-06-2018  |  Naam: Sharon  |  Leeftijd: 18  |  Provincie: Noord-Holland
Kapot..
Ik ben altijd opzoek geweest naar de waarheid
Mijn leven is verwoest door angst en depressie inrichtingen
Ik heb zo veel meegemaakt
Zoveel verschillende plekken gezien
Dat ik niet meer weet wie ik ben
Het begon met justitie en uiteindelijk psychiatrie
Als 14 jarig jongentje wist ik niet wat ik deed
Ik werd opgepakt het dee me niks
Ik leefde door een waan
van gangster zijn
En werd beinvloed door mensen om me heen
Begon met blowen
Ik kwam op internaten terrecht waar ik altijd heb moeten vechten
En overal kreeg ik schuld
Mensen die me op fouten wezen
Van besloten groepen, waar 2 jongens zichzelf al hadden opgehangen van die afdeling naar
2 jaar Jeugd ditentie
Ik heb verkeerde dingen gezien
En ik ben naar beneden gepraat door mensen
Ik werd uitgelachen
Geslagen door begeleiders
En gefikseert
Mijn woede is daarom ook zeer groot naar de wereld
Ik heb deze momenten nooit een plek kunnen geven
Ik heb mijn ontwikkeling op stop
School was ellende
Ik ben zoveel gepest ook in de eerste klas
Al die tijd dat ik gezocht heb naar geluk
het voelt gewoon mislukt
Want ik ben niet wat ik had kunnen zijn
Mijn energie is leeg gezogen mijn hoop is weg...
Ik kom niet buiten
Ik sluit mezelf af
En in mijn achterhoofd de gedachte van hoe ik behandeld ben
door al die jaren
telkens komt het verleden
ik zie geen nut van dit leven meer
ik knok mijzelf door de dagen heen
met schijt aan alles
want als je zou weten wat ik voel
zou je geen dag verder kunnen
24/7 dag en nacht. ik voel mij als een monster
die niet wakker word er is geen wekker
de tijd tikt door
en de mensen gaan verder met werken
ik snap deze wereld niet
en ik heb het nooit begrepen
ik dee maar wat het beste was
en dat was iets zoeken wat niet voor mij was
want ik zat in een verkeerd persoon
mijn leven is verpest
ik heb verkeerde keuzes gemaakt
en dit is wat het nu is
ik slaap bijna niet
ik vind het goed zo
als het morgen voorbij is
zou het niks uitmaken voor mij
want ik heb nooit een kans gehad

29-06-2018  |  Naam: Jesse  |  Leeftijd: 23  |  Provincie: Overijssel
Verborgen verdriet
Mijn moeder is 27 april
Mijn enige houvast in dit leven
Ik hield erg van haar we deden veel samen
Aan mijn vader moet ik steeds meer denken

Ik heb er geen zin meer in voel mij alleen
Zoek een uitweg

28-06-2018  |  Naam: JAN  |  Leeftijd: 57  |  Provincie: Friesland
Overbodig
Ik vraag me vaak af wat ik hier doe op deze aarde. Mijn vrienden zien mij precies nooit echt staan en ik zie geen doel in mijn bestaan.
Ik heb al heel vaak gedacht om zelfmoord te plegen maar kan ik dit mijn ouders en familie aandoen??

26-06-2018  |  Naam: Meeldraar  |  Leeftijd: 16  |  Provincie: Zuid-Holland
Geen zin meer.
Ik heb 2 dochters. 2009 gescheiden. Reden zijn heftig en dus al jaren therapie. Nu dacht ik met om de week B12 dat het goed ging. Maar nu kan ik niet meer. Ben op. M'n oudste is altijd afstandelijk geweest. Weinig contact. 26 jaar en jongste 19 ging altijd goed. Maar nu ruzie. Heb sleutel moeten inleveren. Ik mijne terug. En nog zo een dingen. Ze kijkt me vol haat aan. Maar de grootste oorzaak is mijn moeder. En omdat ik niet tegen mijn moeder opdurf is zij kwaad dat ik haar niet steun. Wat niet zo is. Maar dat ligt dieper. Mede dat haar vader haar nu opjut.,wij hebben geen contact, is het uit de hand aan het lopen. Dus wat doe ik nog hier.. Ik wil eruit. Maar liefst met hulp. Tabletten werkt niet en al het andere durf ik niet. Ik wil altijd alles geregeld hebben. Heb 3 katten en die moeten goed terecht komen. Om mijn spullen mogen ze zich slaan.
24-06-2018  |  Naam: Tina  |  Leeftijd: 47  |  Provincie: Limburg
Zelfmoordgedachten - studie
Hallo. Ik ben 27 jaar oud en ik studeer momenteel Social Work. Ik zit in m'n 5de jaar (ik had eigenlijk vorig jaar af moeten studeren maar vanwege psychische problemen heb ik in de derde een maand of 7/8 vertraging opgelopen). Ik heb eind mei mijn scriptie ingeleverd en ik zou eigenlijk hierna nog een eindassessment hebben en dan was ik klaar geweest. Nou is mijn scriptie afgekeurd en heb ik nog een week om van een 3,7 een voldoende te halen en ik ben er echt zo klaar mee. Ik krijg hulp van allerlei mensen, maar ik heb echt het gevoel dat ik hier te dom voor ben en dat het zinloos is. En ik MOET het echt halen. Ik MOET m'n diploma halen want anders weet ik echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb er echt geen zin meer in. Ik heb daarnaast een hele dominante vader en ik heb al een mini-trauma van toen ik m'n laatste jaar HAVO over moest doen. Hij heeft geschreeuwd en gescholden en me voor van alles uitgemaakt. Nou had ik er toen ook met de pet naar gegooid, maar nu werk ik keihard. Ik ben echt bang dat we dat weer gaan krijgen anders.. Ik weet dat het niet normaal is om zo bang te zijn voor de reactie van je vader, maar zo voel ik het echt. Ik MOET het halen en falen is geen optie. Ik ben echt bang dat ik mezelf dan wat aan ga doen...Ik heb geen concrete plannen maar ik zie het mezelf in een wanhopige bui wel doen... Ik kan dit daarnaast gewoon echt niet nog een jaar aan...

Gr. Ano Niem (moest het even van me afschrijven)

23-06-2018  |  Naam: Ano Niem  |  Leeftijd: 27  |  Provincie: Limburg
Kauwgom
Ik ben niets, ik heb koud, niets rondom mij kan me iets schelen, ik ben een kauwgom, mensen kauwen op me en spugen me vervolgens uit op de grond, ik ben het niet eens waard om naar de vuilbak te lopen.
22-06-2018  |  Naam: An  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Oost-Vlaanderen
Het leven heeft voor mij geen zin
Ik ben nog maar 14 en ben het leven nu al zat. Ik zit vaak te denken aan wat ik later ga doen maar heb echt geen idee. Daarbij bedenk ik me ook dat ik geen doel in het leven zie. Het voelt gewoon als een soort lange tijd die je moet weten te over leven om.... om.... om wat? Ik voel mij ook heel nutteloos en minderwaardig. Ik kan niet veel en er wordt continu op mij gezeurd dat ik alles verkeerd doe. Zelfs wanneer ik niks doe is het nooit goed. Ik vind ook heel weinig leuk. Ik heb niet echt hobby's, doe niet aan sport, heb geen vriendin en weinig vrienden. Mijn ouders hebben het ook niet heel goed waardoor ik dingen als een playstation, computer of een goed merk schoenen niet heb. Ik dood mijn tijd zoal op school, en thuis met spelletjes spelen op mijn telefoon. Maar mijn ouders proberen mij dat zo min mogelijk te laten doen, het liefst helemaal niet. Daarbij zijn ze gescheiden. Ik heb ook in weinig dingen interesse, alleen het paranormale (geesten, demonen die dingen). Ik heb vaker verteld dat ik mij slecht voel, voornamelijk aan mijn 2 beste vrienden maar het lijkt niemand zoveel te kunnen schelen. Ik denk daardoor dat ik geen enkele toegevoegde waarde heb voor wat dan ook. Ik kan niks, ik doe niks, ik wil niks, waarschijnlijk door depressie. Ik wordt ook vaak driftig als mijn telefoon (wanneer ik dat onredelijk vind) wordt afgepakt. Ik zit vaak te denken: ik leef nu pas 14 jaar en ben sinds mijn 11 depressief..... wat moet ik later nog gaan doen dan. Daarom heb ik elke dag de neiging om een einde te maken aan mijn leven. Maar de gedachtes van mensen die me missen houden me tegen, ook al kan ik me tegelijkertijd niet voorstellen dat ze me zullen missen. En het is gewoon eng. Ik hoop een soort gif te kunnen krijgen waar je 100% aan dood gaat. Als iemand waat waar je dat zonder problemen kan krijgen, zeg dat dan.

21-06-2018  |  Naam: Anoniem  |  Leeftijd: 14  |  Provincie: Limburg
pagina 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  volgende »